deguno

degūno, ere (urspr. degusno) = degusto (w. s.), Paul. ex Fest. 71, 21; vgl. Gloss. ›degunere, ἀπογεύσασθαι καὶ συγγεῦσαι‹.

dēgūnō, ĕre, (*degusno, gustus), goûter : P. Fest. 71, 21 ; Gloss.