degulo
dē-gŭlo, āvi, ātum, 1,
- v. a., to devour, consume (ante-class. and rare): omnia, Atta ap. Charis. p. 80 (v. 11 Rib.); so Afran. ib. and ap. Non. 97, 29 (v. 17 Rib.).
dē-gulo, āvī, āre (de u. gula), verfressen, verprassen, Afran. com. 17: inter se degularunt omnia, Turpil. com. 217.
See: degulare
dēgŭlō, āvī, ātum, āre (gula), tr., engloutir, manger [son bien] : Afran. 17 ; cf. Char. 103, 30 ; Non. 97, 29.