delasso
delasso, to wear out, tire
dē-lasso, āvi, ātum, 1,
- v. a., to weary or tire out (rare and poet. for defetigare): labore delassatus, Plaut. As. 5, 2, 22 (872): loquacem Fabium, Hor. S. 1, 1, 14.—Poet., with a thing as obj.: delasset omnes fabulas poetarum, Mart. 10, 5 fin.
dē-lasso, ātum, āre, gänzlich ermüden, -abspannen, labore delassatum noctem totam stertere, Plaut. asin. 872: cetera de genere hoc loquacem delassare valent Fabium, Hor. sat. 1, 1, 4: übtr., delasset omnes fabulas poëtarum, Mart. 10, 5, 17. – Spätlat. = nachlassen, erlassen, m. folg. quominus, Boëth. inst. mus. 3, 16. p. 297, 12 Fr.
dēlassō, (15) āvī, ātum, āre, tr., venir à bout de (épuiser) par la fatigue : Hor. S. 1, 1, 14 || [fig.] Mart. 10, 5, 17.
dē-lassō —, —, āre,
- to wear out, tire: Fabium, H.