delatio

dēlātĭo, ōnis, f. [defero, no. II. B. 2. b.],

• an accusation, denunciation: nominis, Cic. Div. in Caecil. 20, 64; id. ib. 3, 7; id. Cluent. 8, 25.—Absol.: cuicumque vos delationem dedissetis, Cic. Div. in Caecil. 15, 49; Tac. A. 4, 66; Curt. 6, 8, 13; in plural, Tac. H. 2, 10; 2, 84; Plin. Pan. 34, 5; 45, 2 et saep.

dēlātio, ōnis, f. (defero), die Angabe, a) übh.: doctus exploratorum delatione recens captorum, Amm. 16, 11, 9. – b) als publiz. t. t., das Angeben, die Denunziation, delationem nominis postulare, Cic.: inter postulationem et nominis delationem uxor a Dolabella discessit, Cic.: qui sibi delationem nominis et capitis periculum ostentaret, Cic.: dimittere (fallen lassen) eius causae delationem, Tac. – absol., socius delationis, Tac.: dare alci delationem, Cic., od. delationis partes, Tac.: delationem subire, Tac.: Plur., passim delationes, Tac.: crebris apud Neronem delationibus famosi, Tac.: delationes factitare, Tac.: fugerent vastatas delationibus terras, Plin. pan.

1 delatio [CL] 1 delation, denunciation, accusation. non solum apud regem accusatio, sed etiam apud Romanum antistitem ab inimicis ‥ perlata fuerat ~o Dominic V. Ecgwini I 5; s1096 plures illa ~o involvit, innocentes plane et probos viros W. Malm. GR IV 319; 1423 (v. circumducere 3). 2 movement. sonus fit cum motu aeris propter successionem proprie ~onis Bacon Maj. II 527; anathumatis, i. ~o fumi stomachi sursum ad caput Alph. 10. 3 ceremonial carrying or conveyance: a (of corpse to burial); b (of relics); c (of archiepiscopal cross). a c1228 C. de G. laicus ‥ de ~one mortuorum idem dicit quod W. decanus Feod. Durh. 226; a1350 quod habeat [magister non regens] crucem universitatis et pannos honestiores in exequiis et in ~one corporis, si tempus sit serenum StatOx 62.  b s1429 speraverunt in Domino et martyre sancto ut post ~onem sui corporis cito post tristicia communis verteretur in gaudium Chr. S. Alb. 37.  c 1279 crucis ‥ nostre ~onem in ambitu monasterii vestri ‥ abhorretis ‥, quasi privilegiis vestris contrariam Peckham Ep. 64 (ad Abbatem S. Augustini) ; 1308 vobis [episcopo Lond’] ‥ mandamus quatenus ‥ faciatis ‥ inhiberi ne ‥ archiepiscopus [Ebor’] crucem suam coram se in nostra provincia ‥ erigi faciat seu deferri vel aliquis de sibi adherentibus crucem ipsam sic deferat seu ~oni ejusdem opem conferat seu assensum Lit. Cant. III 353. 4 bearing of arms. 1298 dimittimus sibi ‥ balliviam ville ‥ de Burgo cum juribus ‥ suis ‥ exceptis juramentis, facto duellorum, ~one armorum, deforciamento mulierum ‥ RGasc II 434 (cf. ib. 355); c1340 sentencia excommunicacionis ‥ quam occasione ~onis armorum ‥ incurrebat FormOx 138 (cf. ib. rub.: super dilacione armorum). 5 bringing (of corn to mill). a1190 (v. bannalis).

2 delatio v. deletio

3 delatio v. 3 dilatio

dēlātĭō, (12) ōnis, f. (defero), ¶ 1 dénonciation, rapport, accusation : delationem dare alicui Cic. Cæcil. 49, confier à qqn le rôle dʼaccusateur || delationem nominis postulare in aliquem Cic. Cæcil. 64, demander lʼautorisation de déférer qqn en justice, cf. Clu. 25 ¶ 2 délation [sous lʼempire] : Tac. Ann. 4, 66 ; H. 2, 10 ; 2, 84 ; Plin. Min. Pan. 34, 5.

delatio , onis. f. et, v. delatus
See an image

dēlātiō ōnis, f

• de + TAL-, an accusation, denunciation: nominis, an indictment: ne haec mihi delatio detur: socius delationis, Ta.