delatura
dēlātūra, ae, f. [defero, no. II. B. 2. b.] (late Lat. for delatio),
- an accusation, information, Tert. adv. Marc. 5, 18 fin.; Vulg. Sirach, 38, 17.
dēlātūra, ae, f. (defero), die Anklage, Eccl.
qui investigabit eam [(furtivam carnem ], habeatþœt meldefeoh , id est, pecuniam indicationis vel ~am [? l. ~ae ]
in quibusdam locis juramenti vel antejuramenti multa est distantia, sicut in ~a et pluribus aliis(
dēlātūra, æ, f. (defero), accusation : Tert. Marc. 5, 18 || délation, calomnie : Vulg. Sir. 26, 6.
Delatura dicitur accusatio, vel proditio, detractio, deportatio.Eccles. cap. 28. apud Carolum M. lib. 4. de Imag. cap. 5 :
Homo iracundus incendit litem, et vir peccator turbabit amicos, et in medium pacem habentium immittet Delaturam.Ubi vulgata versio habet,
inimicitiam. Ita
Delaturaaccipitur in Legibus Henrici I. Regis Angl. cap. 64. nempe pro accusatione vel calumnia et actione :
In quibusdam locis juramenti vel antejuramenti multa est distantia, sicut in Delatura, et pluribus aliis.Quippe in delatura, seu actione, requiritur
antejuramentum, id est,
juramentum de calumnia, quod ab actore præsertim exigebatur, qui, si succumbebat,
delaturam, seu calumniæ pœnam incurrebat. Adde Chartam Aleman. 89. Goldasti.
Delaturamvulgo a viris doctis
pretium quod delatori est constitutum, definiri : qua quidem notione usurpatur in Legibus Inæ Regis Westsaxiæ § 20. apud Bromptonum, ubi
pecunia indicationisesse dicitur quo loco Editio Saxonica § 17. habet meldfeoh, id est, Lambardo interprete,
indicii merces.
tot denariorum, qui faciunt solidos tantos, culpabilis judicetur, excepto capitali et Delatura. Id est, præter capitale et delaturam. Ubi vetus Glossa
Delaturam, fredointerpretatur. Sed prorsus diversum esse
freduma
Delatura, ostendit Pactus Legis Salicæ tit. 14 :
Si puella quæ trahitur, in verbo Regis fuerit, propter fredum 2500. denarios cogaturEt lex Angliorum tit. 7. § 2 :(raptor) persolvere, excepto capitali et Delatura.
Qui scrofas sex cum verre.... furatus est, in triplum componat, et Delaturam sol. 7. et in freda totidem.Adde § 3. Alii, ut Cujacius, Bignonius, et Wendelinus,
Delaturam, pro eo quod interest propter
dilationemet moram, interpretantur, hac forte nixi ratione, quod
Dilaturaperpetuo scribatur in Editionibus Legis Salicæ Pithœi et Lindenbrogii, ubi in Pacto Legis Salicæ
Delaturasemper habetur. Cui quidem conjecturæ favet Lex Ripuariorum Edit. Heroldi tit. 35. § 3. quæ pro
Delatura, uti habet Lindenbrogiana,
Dilationempræferat :
Et ille qui intertiavit, furtum et Dilationem ab eo requirat, qui solvere cœpit.At § 4.
Capitale et Delaturahabentur.
Delaturascribendum, atque hisce locis sumptus
Delationevel actione factos hocce vocabulo significari, quos reus possessori refundere tenetur : ita ut
Delaturasit vel delatio, vel actio calumniæ qua quis rem suam repetit. Deinde
dilatorpro
delatorhabet etiam Gloss. Lat. Gr. :
discriptio, distructio, dilictio, divirginat, et alia hujusmodi in eodem Glossario. Vide Decretionem Chlotarii § 12. et Legem Ripuar. tit. 17. § 1. 3. tit. 35. § 4. etc.
Dolatura, ut sit Gallicum,
Doloire, dolabra.