delectabilis
delectabilis, delightful, agreeable
dēlectābĭlis, e, adj. [delecto],
- delectable, delightful, agreeable (post-Aug. for jucundus, amoenus): cibus, Tac. A. 12, 67: apologi (with festivi), Gell. 2, 29; Vulg. Gen. 3, 6; Lact. 6, 4, 3; 7, 7, 13.—Comp.: tibia questu, Ap. Flor. no. 17.—Adv.: delec-tabiliter, delightfully: ac decore depicta, Gell. 13, 24, 17: et feliciter declamare, id. 15, 1.—Comp.: delectabilius, Aug. de Don. Persev. 53.
dēlectābilis, e, Adi. m. Compar. (delecto), ergötzlich) = ergötzend, cibus, Lieblingsspeise, Tac.: boletus, delikater, Tac.: verb. festivi delectabilesque apologi, Gell.: ut (via) plana, ut patens et in omni genere florum atque fructuum delectabilis esse videatur, Lact. – Compar., tibia questu delectabilior, Apul.: sibi delectabiliores ludos de ipsis spectatoribus exhibentes, Augustin.
quicquid jocundum ac ~e illatum sentitur
universa visibilia atque ~ia ornamenta hujus cosmi cotidie ab ipsis amatoribus transeunt
per montana amenissima loci ~is qui vocatur Balesham
tanto labor hic ~ior ‥ quanto appetibilius ab aliis eligi quam bonus aliorum elector videri
hanc ‥ felicitatem ~issimam et delectacionem felicissimam ‥ nos Christiani ‥ expectamus
pro redemptione animae meae placabile [sic ] et dilectabile mente praedicta loca liberabo
intercilia significant hominem ‥ valde cupidum pulcrorum, vane fortune et plus crudelis [sic ] quam ~is
dēlectābĭlis, (16) e (delecto), agréable, délectable, qui plaît, charmant : Tac. Ann. 12, 67 || -bilior Apul. Flor. 17 ; -issimus Herm.
delectabilis , e. adj. et, v. delectabiliter
See an image
See an image
dēlectābilis e, adj.
- delecto, delightful, agreeable: cibus, Ta.