delenimentum
delenimentum, a blandishment, allurement
dēlēnīmentum (delin-), i, n. [delenio],
- any thing that soothes, charms, or allures, a charm, blandishment, allurement, enticement (ante-class., and repeatedly since the Aug. period, but not in Cic. or Caes.), Afran. ap. Non. 2, 4, and 8 (twice); Liv. 4, 51; 7, 38; Tac. A. 2, 33; id. Agr. 21; id. H. 1, 77 al.
dēlēnīmentum, ī, n. (delenio), das Linderungsmittel, Besänftigungsmittel, Beschwichtigungsmittel, dah. auch das Liebkosungsmittel, Reizmittel, im üblen Sinne das Lockmittel, delenimenta magis quam remedia podagrae meae compono, Sen.: et oris et vocis et facundiae tuae delenimenta, Fronto: delenimenta aurium, Reizmittel für die Ohren, Ohrenkitzel, Plin. ep. u. Amm.: ea delenimenta, quae mulcendis volgi auribus comparant, Fronto: delenimentum animis Bolani agri divisionem obici, Liv.: delenimentis curarum ac periculorum carendum esse, Tac.: quibus delenimentis potest omnium animos sollicitat, Iustin. – omnes illecebrae atque omnia delenimenta muliebris ingenii, Sen. rhet.: novercalia delenimenta, stiefmütterliche Einflüsterungen, ICt.: delenimenta vitiorum, Tac.: comparant delenimenta, Sall. fr.: delenimentis capi, Afran. fr.
delinimentum,stracung velolœcung
pigebat hominem assuetum obsequiis, innutritum deliciis, carere delinimentis que ab ineunte fuerat expertus etate
delinimentum, mulcedo
dēlēnīmentum, (13) ī, n. (delenio), tout ce qui calme, adoucissement, apaisement : Liv. 4, 51, 5 ; Tac. Ann. 2, 33 || attrait, charme, appât, séduction : Liv. 30, 13, 12.
- 1. middel ter verzachting of verlichting [periculorum];
- 2. stimulerend middel, verleiding, verlokking [vitiorum].
dēlēnīmentum ī, n
- delenio, a blandishment, allurement: animis obicere, L.: delenimenta vitiorum, i. e. effeminate luxuries, Ta.