delegatio
delegatio, an assignment
dēlēgātĭo, ōnis, f. [delego, no. II.], an assignment, substitution, delegation of one person by another.
- I Prop.: a mancipe, Cic. Att. 12, 3, 2; of one thing for another: delegatione perfecta solutio, Sen. Ben. 6, 5, 2; cf. context.—
- II Trop.: necesse est ipse laborem impendas: delegationem res ista non recipit, Sen. Ep. 27, 4.
dēlēgātio, ōnis, f. (delego), I) die Anweisung (zur Bezahlung), die Assignation, a mancipe annuā die, Cic. ad Att. 12, 3, 2: quamvis non intervenerint nummi, sed delegatione et verbis perfecta solutio sit, Sen. de ben. 6, 5, 2. – übtr., delegationem res ista non recipit, duldet keine Übertragung, Sen. ep. 27, 4. – II) der in jedem Jahre neu bestimmte Steuersatz, das Steuerausschreiben, die Steuererhebung, spät. ICt.
liceat quod [sic ] ipsi congregationi quod sibi per rectam ~onem collatum est perpetuo possidere
isti, cum regia ~one curiam frequentare ‥ monerentur, ‥ scriptis regis adquiescere ‥ abnuerunt
ordinacio ‥ super oblacionibus in trunco ‥ et de ~one clavium ejusdem
coram ‥ J‥. cardinali, qui ex ~one domini‥ pape legacionis officio in Scoticanis partibus fungebatur
coram T. P‥., cui ‥ episcopus Midensis causam hujusmodi non ex ~one apostolica audiendam commiserat
dēlēgātĭō, (15) ōnis, f. (delego), ¶ 1 délégation, substitution dʼune personne à une autre [dont elle reçoit les pouvoirs] : Cic. Att. 12, 3, 2 ; Sen. Ben. 6, 5, 2 || [fig.] Sen. Ep. 27, 4 ¶ 2 fixation dʼun impôt, levée dʼune contribution : Dig.
delegatio , onis. f. et, v. delegatus
See an image
See an image
dēlēgātiō ōnis, f
- delego, an assignment(of debt), substitution: a mancipe.