demigro
demigro, to migrate, emigrate, move, depart, remove, go away
dē-mī̆gro, āvi, ātum, 1, v. n., to migrate from, to emigrate; to depart, remove from or to a place (class.).
- I Lit.
- A In gen.: de oppidis, Caes. B. G. 4, 19: ex his aedificiis, id. ib. 4, 4: ex agris, Liv. 38, 18 fin.; cf.: ex agris in urbem, id. 2, 10: loco, Plaut. Am. 1, 1, 85 (237); cf. Helicone (deae), Stat. S. 1, 2, 4: in illa loca, Cic. Agr. 2, 16, 42: in hortos, Suet. Tib. 35: Pydnam, Liv. 44, 6: ad virum optimum, Cic. Cat. 1, 8 et saep.—Absol.: demigrandi causa, Caes. B. G. 5, 43, 4; so Liv. 38, 23.—Transf., to have recourse to: ad deos et ad sidera, Treb. Pol. Claud. 12.—
- B Pregn., to depart this life (perh. only in Cic.): vetat dominans ille in nobis deus, injussu hinc nos suo demigrare, Cic. Tusc. 1, 30, 74; cf.: ex hominum vita ad deorum religionem, id. Rab. perd. 10, 30; and: ab improbis, id. Par. 2, 18.—
- II Trop. (only in Cic.): multa mihi dant solatia, nec tamen ego de meo statu demigro, Cic. Att. 4, 16, 10: strumae ab ore improbo demigrarunt, id. Vatin. 16 fin.
dē-migro, āvī, ātum, āre, wegziehen, weggehen, auswandern, I) eig.: loco, Plaut.: de oppidis, Caes.: ex aedificiis, Caes.: ex insula, Nep.: ex campestribus vicis agrisque, Liv.: in alia loca, Cic.: in urbem ex agris, Liv.: Pydnam, Liv.: ad virum optimum, Cic. – unpers., esse undique diligenter demigratum, Hirt. b. G.: non demigratum (est) ex propinquis itineris locis, Liv.: absol., demigrare cogi ab Romanis, Liv.: demigrantium magis quam in bellum euntium modo, Liv.: demigrandi causā de vallo decedere, Caes. – II) übtr.: hinc, von hinnen gehen = sterben, Cic.: vitā, Arnob.: de meo statu demigro, Cic.: strumae ab ore demigrarunt, haben sich weggezogen, Cic.
dēmigrō, (12) āvī, ātum, āre, intr., déloger, changer de séjour, se transporter (aller sʼétablir) ailleurs : de oppidis Cæs. G. 4, 19, 2, quitter les villes ; ex ædificiis Cæs. G. 4, 4, 3, quitter les maisons ; ab hominibus Cic. Par. 18, quitter la société des hommes ; loco Pl. Amph. 240, quitter la place ; in illa loca Cic. Agr. 2, 42, aller sʼétablir dans ces régions ; ad aliquem Cic. Cat. 1, 19, se retirer chez qqn ; in urbem ex agris Liv. 2, 10, 1, se retirer de la campagne dans la ville || [fig.] vetat ille deus injussu hinc nos suo demigrare Cic. Tusc. 1, 74, ce dieu nous défend de quitter ce séjour [c.-à-d. lʼexistence] sans son ordre ; strumæ ab ore demigrarunt Cic. Vat. 39, les écrouelles ont quitté son visage ; de meo statu non demigro Cic. Att. 4, 16, 10, je garde ma dignité [littt, je ne déloge pas de ma position].
demigro , as, are. n.
搬家。移宅。— de suo statu 改事業。— ex vita hominum 亡。— ab inprobis 避惡伴。
Suggest a Translation
See an image
搬家。移宅。— de suo statu 改事業。— ex vita hominum 亡。— ab inprobis 避惡伴。
Suggest a Translation
See an image
dē-migrō āvī, ātus, āre,
- to migrate, emigrate, move, depart, remove, go away: ex his aedificiis, Cs.: in urbem ex agris, L.: in alias terras: ad Marcellum: aliquo: hinc, i. e. to die: demigrandi causā, Cs.: ex hominum vitā ad deorum religionem.—Fig., to remove, be driven: de meo statu: strumae ab ore improbo demigrarunt.