demonstrative
dēmonstrātīvē,
- adv., demonstratively, v. the foll. art. fin.
dēmōnstrātīve, Adv. (demonstrativus), hinweisend, Macr. somn. Scip. 1, 16, 7.
quod scriptura illa [] ~e supponat res usu consumptibiles quoad proprietatem seu dominium credentibus fuisse †communia patet Act. iv 32
cupio scire an ‥ existimes ‥ raciones quas allegas conclusionem tuam ~e probare
aliquis per revelacionem vel ~e certificatus de una conclusione finitiva(
dēmōnstrātīvē, en désignant, en montrant : Macr. Scip. 1, 16, 7 || démonstrativement [gramm.] Prisc.