demoratio
dēmŏrātĭo, ōnis, f. [demoror],
- a lingering, abiding, remaining: in vini demorationibus, Vulg. Prov. 12, 11.
dēmorātio, ōnis, f. (demoror), das Verweilen bei etw., meton., wie διατριβή der Aufenthaltsort, sanctorum angelorum, Augustin. quaest. hept. 4, 29; u. der Vergnügungsort, in vini demorationibus, Zechgelagen, Vulg. prov. 12, 11.
mando ‥ ut partem de(craspeis reddas G. abbati de Bello ‥ omni ~one et calumnia remota
dēmŏrātĭō, ōnis, f. (demoror), action de sʼarrêter, de séjourner : Aug. Hept. 4, 29 || [fig.] : Vulg. Prov. 12, 11.