demoror
demoror, to retard, detain, delay
dēmoror, ātus sum, 1, dep. a. and n.: to linger, protract, 2.648; detain, 3.481; wait for, await, 10.30.
dēmŏror, ātus, 1,
- v. dep. n. and a.
- 1 Neutr., to loiter, linger, tarry, delay (very rare): me hic demoratam tam diu, Plaut. Rud. 2, 4, 27 (440): ille nihil demoratus exsurgit, Tac. A. 15, 69: quamdiu legationis causa ibi demorantur, Dig. 5, 1, 2, § 4: in errore, Vulg. Sirach, 17, 26; diebus septem, id. Act. 20, 6 al.—More freq. (and class.),
- II Act., to retard, detain, delay one: diu me estis demorati, Plaut. Epid. 3, 2, 40 (376); cf.: ne diutius vos demorer, *Cic. de Or. 2, 58, 235: detinere aliquem et demorari, Lentul. in Cic. Fam. 12, 15: nullo hoste prohibente aut iter demorante, Caes. B. G. 3, 6 fin.; so, repentinas eorum eruptiones, id. B. C. 1, 81, 5: novissimum agmen, id. ib. 3, 75, 3; Tac. A. 12, 68.—Poet.: Teucros quid demoror armis? restrain from battle, Verg. A. 11, 175 (ab armis, Serv.): fando surgentes demoror Austros, Verg. A. 3, 481 (i. e. vos demoror quominus ventis utamini, Serv.): inutilis annos demoror, detain the years (sc. that hasten to an end), i. e. remain alive, Verg. A. 2, 648 (quasi festinantes diu vivendo detineo, Serv.): mortalia demoror arma, i.e. await, Verg. A. 10, 30 (exspecto, sustineo, Serv.).
dē-moror, ātus sum, ārī, I) trans., abhalten, verzögern, aufhalten, dem. alqm et detinere, Lentul. in Cic. ep.: alqia diu, Plaut., diutius, Cic.: agmen novissimum, Caes.: iter, Caes.: repentinas eorum eruptiones, Caes.: annos, das Leben aufhalten, noch leben, Verg. – II) intr., sich aufhalten, verweilen, säumen, zögern, ille nihil demoratus (ohne Säumen) exsurgit, Tac.: quam diu legationis causā ibi demorantur, ICt.: dem. diu in ludo, Schol. Iuven.: dem. Antiochiae, Vulg.
dēmŏror, (13) ātus sum, ārī, intr. et tr., ¶ 1 intr., demeurer, rester, sʼarrêter : *Pl. Rud. 447 ; Tac. Ann. 15, 69 ¶ 2 tr., retarder, retenir, arrêter : Cæs. G. 3, 6, 5 ; C. 1, 81, 5 ; 3, 75, 3 ; ne diutius vos demorer Cic. de Or. 2, 235, pour que je ne vous retarde pas trop ; Teucros demoror armis Virg. En. 11, 175, je retiens les Troyens loin des combats ; annos demoror Virg. En. 2, 648, je tarde à mourir, je prolonge mes jours || attendre : mortalia demoror arma Virg. En. 10, 30, jʼattends les coups dʼun mortel, je suis réservée à...
- 1. zich ophouden, verblijven;
- 2. aarzelen, treuzelen; ➤ ille nihil demoratus (zonder aarzelen) exsurgit.
dē-moror ātus, ārī, dep.,
- to retard, detain, delay: vos: hoste iter demorante, Cs.: Teucros armis, restrain from battle, V.: fando Austros, V.: annos, i. e. remain alive, V.: mortalia arma, i. e. await, V.: nihil demoratus, Ta.