About Report a problem

Menu

demoror

demoror, to retard, detain, delay

Frieze-Dennison Vergil

dēmoror, ātus sum, 1, dep. a. and n.: to linger, protract, 2.648; detain, 3.481; wait for, await, 10.30.

Could not find demoraris in Logeion dictionaries.

demoraris Verb: perfect active subjunctive 2nd singular, Verb: present passive indicative 2nd singular of demoror

See demoraris in Morpho

dēmŏror, ātus, 1,
  • v. dep. n. and a.
      • 1 Neutr., to loiter, linger, tarry, delay (very rare): me hic demoratam tam diu, Plaut. Rud. 2, 4, 27 (440): ille nihil demoratus exsurgit, Tac. A. 15, 69: quamdiu legationis causa ibi demorantur, Dig. 5, 1, 2, § 4: in errore, Vulg. Sirach, 17, 26; diebus septem, id. Act. 20, 6 al.—More freq. (and class.),
  • II Act., to retard, detain, delay one: diu me estis demorati, Plaut. Epid. 3, 2, 40 (376); cf.: ne diutius vos demorer, *Cic. de Or. 2, 58, 235: detinere aliquem et demorari, Lentul. in Cic. Fam. 12, 15: nullo hoste prohibente aut iter demorante, Caes. B. G. 3, 6 fin.; so, repentinas eorum eruptiones, id. B. C. 1, 81, 5: novissimum agmen, id. ib. 3, 75, 3; Tac. A. 12, 68.—Poet.: Teucros quid demoror armis? restrain from battle, Verg. A. 11, 175 (ab armis, Serv.): fando surgentes demoror Austros, Verg. A. 3, 481 (i. e. vos demoror quominus ventis utamini, Serv.): inutilis annos demoror, detain the years (sc. that hasten to an end), i. e. remain alive, Verg. A. 2, 648 (quasi festinantes diu vivendo detineo, Serv.): mortalia demoror arma, i.e. await, Verg. A. 10, 30 (exspecto, sustineo, Serv.).

Saved

Recent