dentatus
dentatus, having teeth
dentātus, a, um, adj. [dens].
- Toothed, having teeth.
- A Lit.: quosdam et cum dentibus nasci, sicut M. Curium, qui ob id Dentatus cognominatus est, Plin. 7, 16, 15, § 68: male dentata (puella), Ov. R. Am. 339; Mart. 1, 73.—
- 2 Pregn.: bestiae, the wild beasts used in the public combats, Amm.31, 10, 19; 19, 6, 4; Inscr. Orell. 2533; and: facete, vir (i. e. mordax), Plaut. Ps. 4, 4, 3 (1040).—
- B Meton. (acc. to dens, no. I. B.), toothed, dentated, spiked, pointed: rastri, Varr. L. L. 5, § 136 Müll.; cf. crates, Plin. 18, 18, 48, § 173: serra, id. 36, 22, 48, § 167; Lucr. 2, 432.—*
- II Charta, polished with a tooth, Cic. Q. Fr. 2, 15, 6; cf. Plin. 13, 12, 25, § 81.
dentātus, a, um (dens), I) mit Zähnen versehen, bezahnt, A) v. leb. Wesen (Ggstz. edentulus. Mart. Cap. 4. § 386), si male d. (puella) est, Ov.: Aegle, Mart.: als Beiname v. solchen, die mit Zähnen geboren wurden, M'. Curius Dentatus, Plin. – prägn., vir, wohl bezahnt, Plaut.: dent. bestiae, die in den Tierkämpfen gebrauchten reißenden Tiere, Ulp. dig. 3, 1, 1. § 6. Amm. 19, 6, 4 u. 31, 10, 19: dies. ferae dentatae, Corp. inscr. Lat. 10, 3704. – B) v. lebl. Ggstdn.: mit Zähnen-, mit Zinken-, mit Zacken versehen, adunca, ex omni parte dentata et tortuosa serrula, Cic.: in modum forficis dentatum ferrum, Veget. mil.: serra, Plin.: crates, Plin.: rastrum, Varro: tympanum, Kammrad, Vitr.: capillos meos dentatā manu duxit, sie durchkämmte mit ihren Fingern mein Haar, Petron. – II) mit einem Zahne geglättet, charta, Cic. ad Q. fr. 2, 15, 6.
1 dentātus, (14) a, um (dens), ¶ 1 qui a des dents : male dentatus Ov. Rem. 339, qui a de mauvaises dents || qui a de grandes dents : Pl. Ps. 1040 ; Amm. 31, 10 || dentelé : Cic. Clu. 180 ; Plin. 36, 167 || aigu, mordant : Lucr. 2, 431 ¶ 2 dentata charta Cic. Q. 2, 15, 6, papier lisse, poli [avec une dent de sanglier], cf. Plin. 13, 81.
- 1. met tanden of punten of een vork (uitgerust); ➤ capillos meos dentatā manu duxit (Petr.) ze kamde met haar vingers door mijn haar;
- 2. met ivoor gladgemaakt [charta];
- 3. Dentātus bijnaam voor wie met tanden geboren wordt, zoals M’. Curius Dentatus (zie Curius).
dentatus , a, um. adj.
有牙。有大牙者。Dentata charta 抹光之紙。Dentata manus 粗指之手。Male dentata puella 大牙之女。
Suggest a Translation
See an image
有牙。有大牙者。Dentata charta 抹光之紙。Dentata manus 粗指之手。Male dentata puella 大牙之女。
Suggest a Translation
See an image
dentātus
adj.
- dens, having teeth: serrula: male, O.—Polished with a tooth: charta.