dentale
dentāle, is, and dentālia, ium (only the plural class.; sing. post-class.), n. [dens, no. I. B.], the share-beam, to which the vomer or ploughshare was attached.
- I Prop., plur., Verg. G. 1, 172; Col. 2, 2, 24.—Sing.: genus vomerum toto porrectum dentali, Plin. 18, 18, 48, § 171.—*
- II Meton.: sulco terens dentalia, a ploughshare, Pers. 1, 73.
~ia,sules reost
~e, prima in qua vomer inducitur quasi dens, †sive [MS: scilicet ] est aratri pars,sule reost velþroc
~e,cipp
[aratro ] supponatur dentile vel ~e, cui vomer ‥ infigatur
diversa instrumenta aratri, stivam, trabem, et dentem sive ~ea
usus abest aratri vacat et dentale relictum
~e,chyppe
corpus ‥ funebri deformitate transfiguratum–nam digiti ~ium trahe formam pretendebant
unguentum citrinum. recipe boracis, ‥ amidi cristalli, entalis ~is [etc. ]
acuatur cum pulvere litargiri entalis †dentalio et apponatur;
quibus addatur pulvis factus de belliricis marinis coralli al. entali ~i quidam lapides sunt
~e lapis est
~e lapis est
dentāle, (15) is, n. , Isid. Orig. 20, 14. 2, v. dentalia.
Dentālé
(ἔλυμα). The share-beam of a plough to which the share (vomer) was attached (Colum. ii. 2, 24). See aratrum.