denuntiativus
dēnuntĭātīvus, a, um, adj. [denuntio],
- monitory, indicatory, Cael. Aur. Tard. 1, 4, 67.
dēnūntiātīvus, a, um (denuntio), zur Voranzeige geeignet, motus, Cael. Aur. acut. 1, 4, 67.
titulus talis est ab interpretatione hujus nominis ‘~Maria’, quod est ‘~stella maris’, quia fit ~us stelle maris
tunc adest vis intellectiva ~a figurarum seu similitudinum, et interpretationes sensibilium
dēnūntĭātīvus, a, um, symptomatique : C. Aur. Acut. 1. 4, 67.