denubo
denubo, to marry away, go away in marriage
dē-nūbo, psi, ptum, 3, v. n., to marry off (sc. from the paternal home; cf. deduco), to marry (rare; perhaps not ante-Aug.).
- I Prop.: nec Caenis in ullos Denupsit thalamos, Ov. M. 12, 196; Ap. M. 9, p. 231, 29; 5, p. 166, 6: Claro fratri denupta, id. Mag. p. 319, 6.—
- B Esp., To demean one's self by marriage, to marry beneath one's rank: Julia denupsit in domum Rubellii Blandi, Tac. A. 6, 27 (33).—
- II Transf.: plantis, Col. poët. 10, 158.—
- 2 Obscene, of a mock marriage, Tac. A. 15, 37; Suet. Ner. 29.
dē-nūbo, nūpsī, nūptum, ere (aus dem Elternhause hinweg-) heiraten, sich verheiraten (v. Frauen [vgl. Deder. Dict. 6, 3]), in nullos thalamos, Ov.: in domum alcis, Tac. u. Dict.: in castellum, Apul.: in matrimonium Aegisthi, Dict.: denuptam esse Nestori, Dict.: Claro fratri denupta, Apul.: von Männern im obszönen Sinne, alci, Tac. u. Suet.: poet., plantis, Col. poët.
See: denubere
dēnūbō, (14) nūpsī, nuptum, ĕre, intr., sortir voilée de la maison paternelle pour se marier, se marier [en parl. dʼune femme] : Julia denupsit in domum Rubellii Blandi Tac. Ann. 6, 27, Julie devint la femme de Rubellius Blandus, cf. Ov. M. 12, 196 || [au fig.] tellus cupiet denubere plantis Col. Rust. 10, 158, la terre désirera sʼunir aux plantes, être fécondée par les plantes.
➳ part. pass. denupta Apul. Apol. 70.
dē-nūbō ūpsī, ūptus, ere,
- to marry away, go away in marriage: in ullos thalamos, O.—To marry beneath one's rank: in domum Blandi.— Cf a mock marriage: in modum solemnium confugiorum, Ta.