1 deplorare
v. deflorare(1b)
2 deplorare
[CL]
, to deplore, lament, grieve (over); b (w. acc. & inf.).
propheta ~ans ait “incenderunt igni sanctuarium tuum [Psalm. lxxiii 7]” etc.
[Gildas EB 25]; quod germana petit deplorans anxia curis
[Aldh. VirgV 2048]; [W. Malm. GP I 44 (v. claudicare c)]; [Pull. Sent. 852B (v. deploratio)]; in justitia illa meam ego ~o injustitiam
[J. Ford Serm. 35. 5]; matris ‥ cineres semisepulte lacrimosis ~are singultibus
[Gir. IK pref. p. 101]; s1255 [ (v. Cahursinus)]. b [frater] B. Cuthbertum eo die suam familiam deseruisse conquestuose ~avit
[R. Cold. Cuthb. 106].