depoculo
dē-pōculo, āre (de u. poculum), verbechern = verzechen, Lucil. 682 Marx (wo archaist. Infin. Fut. depoculassere oder synk. depoclassere [auch von Francken u. Ribbeck gebilligt; L. Müller depeilassere]).
dēpōcŭlō et sync. dēpoclō, āre, se ruiner en buvant : depoclassere (inf. fut.) Lucil. Sat. 682.