deplumare

deplumare [cf. plumare] , to pluck, strip of feathers; b (fig.). c (falc.) to ‘plume’. maritus ‥ [ciconiam] adulteram ~avit et dilaniavit Neckam NR I 64; insultat cygnorum cetus; ~at damnatam, et sic frigori expositam mortis addicunt supplicio Gerv. Tilb. II 96; s1129 venit in Normanniam avium ‥ multitudo, que gregatim volantes ‥ horribiliter sese ~antes pugnabant M. Par. Maj. II 156 (cf. Torigni Chr. 116); probatio coctionis est ut pluma intus missa facile ~etur Gilb. II 78. 2; 13‥ abbacia in prima fundacione sua inter nemora ‥ frondosa ‥ sita fuit ‥, que nunc sicut avis ad coquinam que [sic] ~ata stat ex omni parte nuda MonA V 435 a; 1384 pavones ‥ prioris ‥ ~avit et plumas inde ‥ cepit et asportavit PlRCP 494 r. 76d.; to pulle byrdes, ~are CathA.  b monachi ‥, sicut nisus alaudam territam, ita predam suam agnoscunt, milites sc. quos ~are possunt Map NC I 25 f. 17v; vidue ‥ et orphani non solum ~ari verum et excoriari solent Gir. JS 1 p. 136; sic quandoque de militibus videmus quod tantum dant religiosis quod totique [sic] remanent ~ati et heredes exheredati O. Cheriton Fab. 66; sicut dicitur impio militi rusticum quasi excorianti: “a, domine, benefacitis, quia oportet rusticos ~are [ME: polkin and pilien]” AncrR 23; 1441 domus [S. Antonii, London’] ‥ jam tristis ‥, desolata necnon ad extremam prope pauperiem ~ata Bekynton I 235; 1457 sic deplumatus Pavo fuit et spoliatus (Vers. de R. Pecok) Reg. Whet. I 288.  c cum [accipiter] primam volucrem ceperit, ad libitum ~et et comedat Adel. CA 2.