depopulatio

dēpŏpŭlātĭo, ōnis, f. [depopulor],

• a laying waste, marauding, pillaging (several times in Cic.; elsewh. rare), Cic. Pis. 17, 40; id. Verr. 1, 4, 12; id. Rep. 2, 14; Liv. 43, 23: Thracum, Cic. Font. 22, 44: Tiberini fluminis igniumque, ravages, Aug. Civ. Dei, 3, 31; Vulg. Mic. 2, 4. In plur., Cic. Phil. 5, 9, 25.

dēpopulātio, ōnis, f. (depopulor), die völlige Verheerung, Verwüstung, Ausplünderung, im Sing. u. Plur. absol., Cic. u.a. – mit subj. Genet., Thraecum adventus ac dep., Cic. Font. 44: Tiberini fluminis igniumque illa dep., Augustin. de civ. dei 3, 31. – m. obj. Genet., praediorum, Cic.: aedium sacrarum publicorumque operum, Cic.

depopulatio [CL] , devastation, plunder; b (w. subj. gen.). suam gentem ab hostili paganorum ~one liberavit Bede HE III 24; †948 (v. condolere 1c); G. Steph. II 104 (v. conflagratio); Tancredus ‥ post ~onem regni sui singula reddere compelletur in quadruplum Devizes 30v; s1297 attendens strages et ~ones per Scotos sibi ‥ illatas Fordun Cont. XI 30.  b s1070 rex W. monasteria totius Anglie perscrutari et pecuniam, quam ditiores Angli propter illius austeritatem et ~onem in eis deposuerant, auferri ‥ jussit Fl. Worc. II 5.

dēpŏpŭlātĭō, (13) ōnis, f. (depopulor), dévastation, ravage : Cic. Pis. 40 ; Phil. 5, 25.

depopulatio , onis. f. et, v. depopulor
See an image

dēpopulātiō ōnis, f

• depopulor, a laying waste, marauding, pillaging: agrorum: aedium: ad depopulationem profecti, L.: iter Antoniorum quid habuit nisi depopulationes?