About

Menu

destructorius

destructorius , destructive. b (as. sb. n.) destroyer (in title of book by Alexander Carpentarius). solebat ‥ Peripateticus Palatinus [sc. Abailardus] omnibus his conditionibus obviare, ubi non sequentis intellectum antecedentis conceptio claudit aut non antecedentis contrarium consequentis ~ia ponit J. Sal. Pol. 453c; me ‥ sic emendes ‥ ne de me dicatur: ‘destruxisti eum ab emundatione’ [Psalm. lxxxviii 45] ~ius potius quam purgatorius mihi erit ille ignis terribilis, si expectavero eum P. Blois Serm. 49. 704D.  b 1496 item ~ium Viciorum (Invent.) Cant. Coll. Ox. I 82 (cf. ib. 107).

Saved

Recent