About Report a problem

Menu

desturbium

DESTURBIUM
, ab obsoleto Gallico Destourbier, Impedimentum. Impedimentum, molestiam, Desturbium, apud Rymerum tom. 9. pag. 393. col. 1. Vide Disturbium.
Destorbier et empêchement, in Lit. ann. 1359. tom. 3. Ordinat. reg. Franc. pag. 357. et alibi passim. Destorber et Destourber, pro Détourner, empêcher, troubler. Avertere, impedire, interturbare. Joinvil. in S. Ludov. edit. reg. pag. 62 : Il li avoient Destourbé sa chace, et leur fist les testes coper. Et pag. 133 : Pour son doumage Destourber, etc. Le Roman du Rou, ibid. in Glossar. : Toute la terre fu mise en chetiveté, N'i a roi ne baron qui l'i ait Destorbé. Vide Disturbare.

Saved

Recent