desursum
dē-sursum, adv. ( = desuper),
- from above, Tert. de Praescr. 46 al.: descendens, Vulg. Jacob, 3, 15 al.
dē-sūrsum (-sūsum), Adv., von oben herab, Tert. de praescr. 46. Hieron. epist. 22, 19. Vulg. psalm. 49, 4 u.a. Eccl. (s. Rönsch Itala p. 233).
tecto turris ex fulmine ~um in summitate incenso
dicta est epiphania abepi quod est ‘supra’ etphanos ‘apparicio’, quasi ~um facta apparicio, quasi per stellam
de his quae ‥ donis ~um perfecta ‥ descendunt [cf. ]Jac. i 17
a quo omne ‥ donum perfectum ~um descendit
per eam que ~um est sapientiam vestram [cf. ]Jac. iii 15
dicunt alii ‥ quod de sursum illabitur potius ad superna referri ‥ debere
impetrant ~um [ME: ] adjutorium ‥ Deiadun
~um datum est ut inter nos et ‥ regem Scotorum ‥ tractatus haberetur
frater ille ~um se erexit
stagnum [(molendini ] ‥ ulterius protendere et firmare ~um vel deorsumDeed Bishop’s Tawton
magnum orreum Walentonie habet ‥ in altitudine sub trabe xxj pedes et dim., et ~um trabe xij pedes
a †dintello de Westerdene ~um Hameldun [cf. ] usque ad aquam Line et ~um Westerden’ per transversum usque ad sursum †dintelli G.: desus Homeldon’ Reg. Glasg. I 74
in terra pertinente superiori molendino ~um aqua et deorsum
dēsūrsŭm, dʼen haut : Tert. Præscr. 46 || dēsūsum, orth. fréq.
D'en haut. Pseudo-Ovidius lib. 3. de Vetula :
... Sed liber spiritus ipsum Evolet ad Dominum, qui Desursum dedit illum.