desum
desum, to be away, be absent, fail, be wanting, be missing
their courage was lacking, not their troops
- I In gen.
- α Absol.: non ratio, verum argentum deerat, Ter. Phorm. 299: frigore enim desunt ignes ventique calore Deficiunt, Lucr. 6, 360: cf. id. 3, 455; Cato R. R. 8: omnia deerant, quae, etc., Caes. B. G. 4, 29 fin.: semper paullum ad summam felicitatem defuisse, id. ib. 6, 43, 5: ibi numquam causas seditionum et certaminis defore, Liv. 45, 18: quod non desit habentem, etc., Hor. Ep. 2, 2, 52 et saep.: non desunt qui, for sunt qui, Quint. 4, 5, 11; 8, 3, 85; Plin. 2, 109, 112, § 248.—
- β With dat. (so most freq.): metuo mihi in monendo ne defuerit oratio, Plaut. Bacch. 1, 1, 3 (37) and 4: cui nihil desit, quod, etc., Cic. Rep. 1, 17; cf. id. Lael. 14, 51: sive deest naturae quippiam, sive abundat atque affluit, id. Div. 1, 29, 61: quantum alteri sententiae deesset animi, tantum alteri superesse, Caes. B. C. 2, 31; so, opp. superesse, Cic. Fam. 13, 63; cf. opp. superare, Sall. C. 20, 11: neu desint epulis rosae, Hor. Od. 1, 36, 15; id. Ep. 1, 1, 58 et saep.: hoc unum ad pristinam fortunam Caesari defuit, Caes. B. G. 4, 26 fin.; cf. id. B. C. 3, 2, 2; 3, 96, 2. —
- γ With in: ut neque in Antonio deesset hic ornatus orationis, neque in Crasso redundaret, Cic. de Or. 3, 4 fin.; id. Rep. 2, 33: in C. Laenio commendando, id. Fam. 13, 63 al.—
- δ With inf. (poet. and in post-Aug. prose): et mihi non desunt turpes pendere corollae, Prop. 1, 16, 7; Sil. 6, 10; Tac. H. 4, 1 al.—
- ε With quominus: duas sibi res, quominus in vulgus et in foro diceret, defuisse, Cic. Rep. 3, 30 fin. (ap. Non. 262, 23); Tac. A. 14, 39.—
- ζ With quin: nihil contumeliarum defuit, quin subiret, Suet. Ner. 45.—
- η With ut: non defuit, ut, etc., Capitol. Gord. III. 31.—
- II Pregn., to fail, be wanting in one's duty, as in rendering assistance, etc.; not to assist or serve, to desert one, to neglect a person or thing.
- α With dat.: tantum enitor, ut neque amicis neque etiam alienioribus opera, consilio, labore desim, Cic. Fam. 1, 9, 17; cf. id. Mur. 4 fin.: ne tibi desis, that you be not wanting to yourself, neglect not your own advantage, id. Rosc. Am. 36, 104; id. Fam. 5, 12, 2; cf. Hor. S. 1, 9, 56; 2, 1, 17; 1, 4, 134: senatu reique publicae, Caes. B. C. 1, 1, 3 sq.: communi saluti nulla in re, id. B. G. 5, 33, 2: Timotheo de fama dimicanti, Nep. Timoth. 4, 3: huic rei, Caes. B. C. 3, 93, 2: negotio, id. ib. 2, 41, 3: decori vestro, Cic. Rep. 6, 24: officio et dignitati meae, id. Att. 7, 17, 4; Liv. 3, 50: tempori, id. 21, 27; cf.: occasioni temporis, Caes. B. C. 3, 79 et saep.—
- β Without dat.: non deest reipublicae consilium ... nos, nos, dico aperte, consules desumus, Cic. Cat. 1, 1 fin.; id. Rep. 3, 21: qui non deerat in causis, id. Brut. 34, 130: nec deerat Ptolemaeus, Tac. H. 1, 22 fin.—
- B To fall short of, miss, fail to obtain: ne quis desit gratiae Dei, Vulg. Heb. 12, 15.
➳ ee (deest, deesse, deerit, deerat, etc.) est compté ē chez les poètes || defuĕrunt Ov. M. 6, 585 || subj. arch. desiet Cato Agr. 8, 1 ; inf. fut. defore Cic. , Cæs. et defuturum esse Cic. , etc. ; deforent Ambr. Off. 1, 40, 195.
- 1. ontbreken, weg zijn, afwezig zijn, niet voorhanden zijn; ➤ non ratio, verum argentum deerat; hoc unum ad pristinam fortunam Caesari defuit; barbaris consilium non defuit (Caes.); paulum ad summam felicitatem defuit;
- 2. in de steek laten, verwaarlozen, prijsgeven, laten lopen (m. dat.); ➤ neque amicis neque etiam alienioribus operā, consiliō, labore ~; nullo loco ~ alci overal dienen; rei publicae ~; bello ~ niet meedoen aan; convivio ~ niet deelnemen aan; officio ~ verwaarlozen; occasioni temporis ~ een gelegenheid voorbij laten gaan; nulla in re saluti communi ~; sibi ~ zijn eigenbelang verwaarlozen; sibi non ~ doen wat tot eigen voordeel strekt; dolori alcis ~ onverschillig zijn tegenover;
- 3. bij een ontkenning (non, nihil deesse e.d.) m. quin, quominus m. conj. of m. inf. niet nalaten, niet verzuimen, alles doen om; ➤ ~ mihi nolui quin ik wilde niet nalaten om; / contracties, bv. dēsse < deesse; dēst < deest; dērat < deerat; dēro < deero.
缺少。— ei consilio (abl.) 未與彼主意。— occasioni 錯過便時。— officio suo (dat.) 誤分。 Tibi nullum a me amoris officium defuit 汝從不缺吾情分。 Non deerat vocare offensa 尙有惹人。
Suggest a Translation
See an image
- (in poetry dee- is one syll.; perf.dēfuērunt, trisyl., O.; fut.inf.dēfutūrum esse or dēfore), to be away, be absent, fail, be wanting, be missing: quasi desit locus, T.: Non ratio, verum argentum deerat, T.: si forte desit pecunia: conlectis omnibus una Defuit, V.: Qui lacriment desunt, O.: omnia deerant, quae usui erant, Cs.: cui omnia ad usum defuissent, Cs.: nihil tibi a me defuit, was withheld: in quā (causā) oratio deesse nemini possit: Verba animo desunt, O.: quantum sententiae deesset animi, Cs.: Neu desint epulis rosae, H.: hoc ad fortunam Caesari defuit, Cs.: id rebus defuit unum, i. e. to complete our misery, V.: nec defuit audentia Druso, Ta.: Deest iam terra fugae, to fly to, V.: ut neque in Antonio deesset hic ornatus orationis: quas sibi res, quo minus in foro diceret, defuisse: ne tibi desit?lest you come to want? H.; cf. quod non desit habere, i. e. enough, H.—To fail, be wanting, abandon, desert, neglect: nec rei p. nec amicis: ne tibi desis, betray yourself: dignitati suae: senatu reique p., Cs.: Timotheo de famā dimicanti, N.: huic rei, Cs.: operae, H.: ne tempori deesset, lose the opportunity, L.: occasioni temporis, Cs.: nos consules desumus, are in fault.
-
…castris suas copias produxit et aciem instructam habuit, ut, si vellet Ariovistus proelio contendere, ei potestas non deesset. Ariovistus his omnibus diebus exercitum castris continuit, equestri proelio cotidie contendit. Genus hoc erat pugnae, quo…
Julius Caesar, Gallic War
-
…civem perniciosum quam acerbissimum hostem coercerent. habemus senatus consultum in te, Catilina, vehemens et grave, non deest rei publicae consilium neque auctoritas huius ordinis nos, nos, dico aperte, consules desumus. decrevit quondam senatus…
Cicero, in Catilinam
-
…tam paratus ad dimicandum animus ut non modo ad insignia accommodanda sed etiam ad galeas induendas scutisque tegimenta detrahenda tempus defuerit. Quam quisque ab opere in partem casu devenit quaeque prima signa conspexit, ad haec constitit, ne in…
Julius Caesar, Gallic War
-
…nihil se ea re commoveri scire enim, quibuscumque exercitus dicto audiens non fuerit, aut male re gesta fortunam defuisse aut aliquo facinore comperto avaritiam esse convictam. Suam innocentiam perpetua vita, felicitatem Helvetiorum bello esse perspectam. Itaque…
Julius Caesar, Gallic War
-
…et grave, non deest rei publicae consilium neque auctoritas huius ordinis nos, nos, dico aperte, consules desumus. decrevit quondam senatus uti L. Opimius consul videret ne quid res publica detrimenti caperet nox nulla intercessit interfectus…
Cicero, in Catilinam
-
…; nam neque nos agere hoc patriai tempore iniquo possumus aequo animo nec Memmi clara propago talibus in rebus communi desse saluti. omnis enim per se divum natura necessest immortali aevo summa cum pace fruatur semota ab nostris rebus seiunctaque…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…, culta puella sat est ; cum tibi praesertim Phoebus sua carmina donet Aoniamque libens Calliopea lyram, unica nec desit iucundis gratia verbis, omnia quaeque Venus, quaeque Minerva probat. his tu semper eris nostrae gratissima vitae ,…
Propertius, Elegies
-
…unda tegit, pressaeque latent sub gurgite turres. Iamque mare et tellus nullum discrimen habebant omnia pontus erant ; deerant quoque litora ponto. Occupat hic collem, cumba sedet alter adunca et ducit remos illic, ubi nuper ararat…
Ovid, Metamorphoses
-
…potest illis divitias superare, quas profundant in exstruendo mari et montibus coaequandis, nobis rem familiarem etiam ad necessaria deesse Illos binas aut amplius domos continuare, nobis larem familiarem nusquam ullum esse Cum tabulas, signa, toreumata emunt…
Sallust, Catilina
-
…umida supplicibus ; nunc ego, nocturnis potorum saucia rixis, pulsata indignis saepe queror manibus, et mihi non desunt turpes pendere corollae semper et exclusis signa iacere faces. nec possum infamis dominae defendere noctes, nobilis obscenis tradita…
Propertius, Elegies