devius
devius, off the road, out of the way, devious
- I Lit.: iter, a by-way, Cic. Att. 4, 3, 4; 14, 10, 1 (cf. avius); Suet. Galb. 20: oppidum, Cic. Pis. 36 fin.: saltus, Liv. 41, 19: calles, id. 22, 14: rura, Ov. M. 1, 676.—Subst.: dēvia, ōrum, n., lonely, unfrequented places: per aspera ac devia, Suet. Tib. 60: in devia terrarum, Luc. 4, 161.—
- B Transf., of living beings dwelling in out-of-the-way places, retired, sequestered: Anagnini, cum essent devii, etc., Cic. Phil. 2, 41, 106: gens, Liv. 34, 20: montani, id. 34, 16: civitas, Suet. Vesp. 4: mihi devio nemus Mirari libet, wandering about in unfrequented places: Hor. Od. 3, 25, 12: uxores (i. e. capellae), id. ib. 1, 17, 6: scortum, i.e. retired, shy, id. ib. 2, 11, 21: avis (i. e. the great owl, which dwells in lonely places), Ov. H. 2, 118: equus, leaping aside, Stat. Th. 9, 804.—
- 2 Poet., inaccessible: limina, Prop. 4 (5), 9, 27.—
- II Trop., inconstant, erroneous, inconsistent, foolish: quid potest esse tam flexibile, tam devium, quam animus ejus, qui, etc., Cic. Lael. 25, 93: vita, id. Fragm. ap. Lact. 6, 24: via, Lact. 3, 11, 4; id. 4, 30, 3: nihil quasi devium loqui, i.e. out of the way, impertinent, Plin. Ep. 5, 6, 44: noster Plato nihil ab hac secta vel paululum devius, Ap. Flor. 2, p. 352, 23: homo in omnibus consiliis praeceps et devius, Cic. Phil. 5, 13, 37; Ov. Tr. 3, 7, 30.—Poet. with gen.: devius aequi, Sil. 1, 57; cf.: pectora recti, id. 8, 318: devius promissi es, Mart. Cap. poet. 3 init.—Adv. does not occur.
oberrantes per devia / dumosi ruris limina(
~ia †callus [l. callis ],horweg stig
loca ~ia,ungefera stowa
~iarum cavernarum(v.
hostillarius ‥ ita disponet quod omnes adventantes ‥ collacioni intersint et benediccionem ‥ recipiant, nisi forte tali hora cum ~ius fuerit abbas
~ium,sloh ; ~ia, †sive [l. sc. ] sunt loca secreta et abdita, quasi extra †via [l. viam ] vel invia, sine via,orwegnes
disgregati ‥ Romani partim ~ia et nemora, cogente timore, carpebant
visibiliter diabolus apparuit hominibus in saltibus et ~iis, transeuntes allocutus
ut ad corrigendos ~ios nec desit in ore correptio nec dormitet in corde oratio
a fide ‥ ~ios
~iis, erroribus
cum manifestum sit quod ipsa [ecclesia ] deviat, ‥ ipsi [cardinales ] principaliter causant hoc ~ium
ipse, regularem normam secutus, una cum sibi subjectis ~ia quaeque declinans
etsi aliqui, relicto veritatis tramite, per ~ia erroris incedere maluerunt
artis ‥ viam sine ~iis permeare volenti
omni dimisso ~io ad viam obediencie redeat omnemque faciat semitam suam rectam(
Jesu ‥, via sine ~io, veritas sine nubilo et vita sine termino
terminus potencie et officii ministri ecclesie, ne evagetur in ~ium, est signandus
notato toto ~io quo potest injuste occupare bona ecclesie
- 1. ver weg gelegen, afgelegen [rura; itinera sluipwegen; oppidum; saltus; limina]; — subst. dēvia, ōrum n ongebaande wegen, sluipwegen; ➤ per aspera ac -a;
- 2. afgelegen wonend, eenzaam (levend, wonend) [gens; avis; civitas]; ➤ Anagnini, cum essent devii;
- 3. verdwaald, afgedwaald [capellae];
- 4. (metaf.) onrustig, rusteloos, wispelturig [animus; homo; vita];
- 5. (postklass.) van het thema afdwalend.
無路。失路者。— aequi 背理。Nihil est tam devium quam animus ejus 其改變無比。 Devia secutus 失路。
Suggest a Translation
See an image
- de + via, off the road, out of the way, devious: iter, a by-way: oppidum: calles, L.: rura, O.—Retired, sequestered: Anagnini: gens, L.: mihi devio libet, etc., wandering in byways, H.: avis, i. e. the solitary owl, O.—Plurn. as subst, by-ways, Tb.—Fig., inconstant, erroneous, inconsistent, foolish: quid tam devium, quam animus eius, qui, etc.: in consiliis.
-
…. Illic tegimenque removit et posuit pennas, tantummodo virga retenta est. Hac agit, ut pastor, per devia rura capellas, dum venit, adductas et structis cantat avenis. Voce nova captus custos Iunonius at tu ,…
Ovid, Metamorphoses
-
…per oppidum est ut mortuus. stulte Aquinates sed tamen in via habitabant. quid Anagnini qui, cum essent devii, descenderunt ut istum, tamquam si esset consul, salutarent. incredibile dictu, sed inter omnis constabat neminem…
Cicero, Philippicae
-
…Thessalonicam omnibus inscientibus noctuque venisti, quod, cum concursum plorantium ac tempestatem querelarum ferre non posses, in oppidum devium Beroeam profugisti quo in oppido cum tibi spe falsa, quod Q. Ancharium non esse successurum putares, animos…
Cicero, in Pisonem
-
…penetrare potuisset, quantus rei publicae terror impenderet dubitaret, credo, homo amentissimus atque in omnibus consiliis praeceps et devius non solum cum exercitu suo sed etiam cum omni immanitate barbariae bellum inferre nobis, ut eius furorem ne Alpium…
Cicero, Philippicae
-
…diem xi Kal. in comitium Milo de nocte venit. Metellus cum prima luce furtim in campum itineribus prope deviis currebat ; adsequitur inter lucos hominem Milo, obnuntiat. ille se recepit magno et turpi Q. Flacci convicio…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…quidem quoque unus animus erit idemque semper, sed varius commutabilis multiplex quid enim potest esse tam flexibile, tam devium, quam animus eius, qui ad alterius non modo sensum ac voluntatem, sed etiam voltum atque nutum convertitur…
M. Tullius Cicero, De Amicitia
-
…ista solitudo, praesertim tam familiari in loco, non amara ; sed itineris causa ut deverterer, primum est devium, deinde ab Autronio et ceteris quadridui, deinde sine te. nam castellum munitum habitanti mihi prodesset, transeunti…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…varietate homini ut soli cupiditas ingeneraretur cognitionis et scientiae quod si liceret ut iis qui in itinere deerravissent sic vitam deviam secutos corrigere errorem paenitendo, facilior esset emendatio temeritatis digladiari autem semper, depugnare in facinorosis et audacibus quis non…
M. Tullius Cicero, Academica
-
…. CICERO ATTICO SAL. itane vero hoc meus et tuus Brutus egit ut Lanuvi esset, ut Trebonius itineribus deviis proficisceretur in provinciam, ut omnia facta, scripta, dicta, promissa, cogitata Caesaris plus valerent quam si…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…dedissent, quibus caecati vel domesticis vitiis atque flagitiis se inquinavissent vel re publica violanda fraudes inexpiabiles concepissent, is devium quoddam iter esse, seclusum a concilio deorum ; qui autem se integros castosque servavissent, quibusque fuisset minima cum…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes