diatessaron
dĭătessărōn = διὰ τεσσάρων, n. indecl.
- v. diapason.—
- II A medicine made of four ingredients, Cael. Aur. Acut. 2, 18, 112; Plin. Val. 3, 22.
diatessaron (διὰ τεσσάρων), a) t. t. der Musik, die Quarte, Vitr. 5, 4, 8. Mart. Cap. 2 § 107. Fulg. myth. 3, 9: diatessaron cantilena (Akkord), Chalcid. Tim. 45. – b) t. t. der Medizin, Name eines aus vier Zutaten bestehenden Heilmittels, Cael. Aur. acut. 2, 18, 112. Plin. Val. 3, 22. Marc. Emp. 20 u. 22.
~eronAltercatio 79, ~aron
iiij ‥ timpanistrie timpanizantes ~eron celeste
seu ~eron seu diapente chorde concrepent, semper tamen a B molli incipiunt
alii tono, alii semitono, alii diapente, alii per †diatapsalon, alii vero usque ad diapason voces Salvatoris laudantium clementiam extollebant
~eron est conjunctio iiij vocum et dispositio duorum tonorum cum additione unius semitonii
quod ~aron sit prima non probatur, sed supponitur, quia sensu habetur duabus cordis eque sonantibus; deinde altera magis protensa prima consonancia quam invenies post dissonanciam erit proporcio sexquitercia, secunda sex[qui ]altera et sic deinceps
permiscet singulis ~eron mellifluam melodiam
dĭătessărōn, n. ind. (διατεσσάρων), ¶ 1 quarte [t. de musique] : Vitr. Arch. 5, 4, 8 ¶ 2 remède composé de quatre éléments : Plin. Val. 3, 22.
Dum Gloria in excelsis Diatessaronice intenderetur, in Actis SS. Gervasii et Protasii Junii tom. 3. pag. 835. A.