diatriba
dĭā̆trĭba, ae, f., = διατριβή,
- a learned discussion.—Transf., a school, Gell. 1, 26; 17, 20, 4 al.
diatriba, ae, f. (διατριβή, gelehrte, bes. philosoph. Untersuchung, dah. meton.) die Philosophen- oder Rhetorenschule, Gell. 1, 26, 1 u.a.
†diatripas, conflictus, proprium nomen loci ubi discunt dis[ci ]puli
†diatrifas, conflictus
~as, dissensiones vel disputationes
dominos J‥. aliquot ex junioribus fratribus domi in ~is non segniter scholasticis exercuit
dĭătrĭba, æ, f. (διατριβή), ¶ 1 entretien, discussion : Gell. 18, 13, 7 ¶ 2 académie, école, secte : Gell. 17, 20, 4.
diatriba , ae. f. et, v. diatribe
See an image
See an image