dicacitas
dicacitas, biting wit, raillery
dĭcācĭtas, ātis, f. [dicax],
- biting wit, raillery, banter (for syn. cf.: sal, facetiae, cavillatio, lepos, urbanitas): dicacitas sine dubio a dicendo, quod est omni generi commune, ducta est; proprie tamen significat sermonem cum risu aliquos incessentem, Quint. 6, 3, 21; cf. Cic. de Or. 2, 54, 218; 2, 60, 244; id. Or. 26; Quint. 6, 3, 29 al.
dicācitās, ātis, f. (dicax), der beißende satirische Witz (als Eigenschaft), im üblen Sinne das Witzeln, die Witzelei, Stichelrede, Cic. u.a.
jocistae scurraeque ritu ~ate temeraria loquentium fraternae †hironia dilectionis obtentu cavillabatur
~atis nec audiende existimaverim ‥ [animas brutorum ] †non [? ] negare demum periturasomit
utuntur veteri illa triviali ~ate
homo ~atis amare qui ‥ nunquam monachos mordere quievit
dĭcācĭtās, (14) ātis, f. (dicax), tour dʼesprit railleur, causticité, raillerie : Cic. de Or. 2, 218 ; Or. 88.
dicacitas , atis. f. et, v. dicaculus
See an image
See an image
dicācitās ātis, f
- dicax, biting wit, raillery.