dicare

1 dicare [CL] , to dedicate, consecrate; b (as nun). c to ordain (as priest). d to confirm (as Christian). e to join in wedlock. f (w. finem) to ordain, declare. g to assign, devote. mentem Deo ~atam Aldh. VirgP 33; antiquo dilubrum more dicatum Id. VirgV 1519; †dicit, consecrat ‥, ~atur, consecratur GlC D 229, 276; Bede Sam. 562 (v. compunctivus); Id. TR 8 (v. dies 5a); 9‥ ~emus vel consecremus, utan halgian WW; eoam / Uuintoniae ad portam Micahelis honore dicatam Wulf. Swith. I 574; qui diis templa dĭcant, qui dii sint, hoc mihi dīcant Serlo Wilt. 2. 29.  b virgo dicata Deo Aldh. VirgV 1975; vovit quia ‥ filiam suam Domino sacra virginitate ~andam offerret Bede HE III 24; una [ecclesia] ‥ virgineo Deo ~atarum choro ‥ ornabatur G. Mon. IX 12.  c ministeria quae usurpato nomine sacerdotis non ~atus ‥ peregit Egb. Dial. 4.  d vir sanctus credit puerum debere dicari / descenditque pedes. sic scilicet obligat illum / summa ministerii reverentia pontificalis / ut nullum confirmet eques H. Avr. Hugh 767; to conferme, confirmare, cathezizare, ~are CathA.  e to cuppille, conjungere, copulare, ~are, maritare CathA.  f in tanti fine regis finem libro ~abimus H. Hunt. HA VII 44.  g ex his iiij caesuris ij primae ad legem scandendorum versuum sunt ~atae Bonif. Met. 110; ~abo, i. donabo, addicam, durabo GlH D 437.

2 dicare [cf. dica] , to enter on a tally. talyin or †storyn[l. scoryn]on a taly, talio, -as, dico, -as PP.