dicimonium
dīcĭmōnĭum, i, n. [2. dīco],
- speaking, oratory, an antiquated word acc. to Varr. L. L. 6, § 61 ex conj. Müll.
dicimōnium, iī, n. (2. dico), die Rederei, als archaist. Ausdr. angef. bei Varro LL. 6, 61 (nach Müllers Vermutung).
dīcĭmōnĭum, ĭī, n. (dico 2), bavardage, commérage : Varro L. 6, 61.