dico
dico, to dedicate, consecrate, devote
dico2, to say, speak, utter, tell, mention, relate, affirm, declare, state, assert
to appoint someone as dictator
- To proclaim, make known. So perh. only in the foll. passage: pugnam, Lucil. ap. Non. 287, 30.—Far more freq.,
- II Relig. t. t., to dedicate, consecrate, devote any thing to a deity or to a deified person (for syn. cf.: dedico, consecro, inauguro).
- A Prop.: et me dicabo atque animam devotabo hostibus, Att. ap. Non. 98, 12: donum tibi (sc. Jovi) dicatum atque promissum, Cic. Verr. 2, 5, 72; cf.: ara condita atque dicata, Liv. 1, 7 (for which aram condidit dedicavitque, id. 28, 46 fin.); so, aram, id. 1, 7; 1, 20: capitolium, templum Jovis O. M., id. 22, 38 fin.: templa, Ov. F. 1, 610: delubrum ex manubiis, Plin. 7, 26, 27, § 97: lychnuchum Apollini, id. 34, 3, 8, § 14: statuas Olympiae, id. 34, 4, 9, § 16: vehiculum, Tac. G. 40: carmen Veneri, Plin. 37, 10, 66, § 178; cf. Suet. Ner. 10 fin. et saep.: cygni Apollini dicati, Cic. Tusc. 1, 30, 73.—
- 2 With a personal object, to consecrate, to deify (cf. dedico, no. II. A. b.): Janus geminus a Numa dicatus, Plin. 34, 7, 16, § 34: inter numina dicatus Augustus, Tac. A. 1, 59.—
- B Transf., beyond the relig. sphere.
- 1 To give up, set apart, appropriate a thing to any one: recita; aurium operam tibi dico, Plaut. Bacch. 4, 9, 72 (996); so, operam, id. Ps. 1, 5, 147 (561); Ter. Phorm. 62: hunc totum diem tibi, Cic. Leg. 2, 3, 7: tuum studium meae laudi, id. Fam. 2, 6, 4: genus (orationis) epidicticum gymnasiis et palaestrae, id. Or. 13, 42: librum Maecenati, Plin. 19, 10, 57, § 177; cf.: librum laudibus ptisanae, id. 18, 7, 15, § 75 al.: (Deïopeam) conubio jungam stabili propriamque dicabo, Verg. A. 1, 73; cf. the same verse, id. ib. 4, 126: se Crasso, Cic. de Or. 3, 3, 11; cf.: se Remis in clientelam, * Caes. B. G. 6, 12, 7: se alii civitati, to become a free denizen of it, Cic. Balb. 11, 28; for which: se in aliam civitatem, id. ib. 12, 30 fin.—*
- 2 (I. q. dedico, no. II. A.) To consecrate a thing by using it for the first time: nova signa novamque aquilam, Tac. H. 5, 16.— Hence, dĭcātus, a, um, P. a. (acc. to no. II.), devoted, consecrated, dedicated: loca Christo dedicatissima, August. Civ. Dei, 3, 31: CONSTANTINO AETERNO AVGVSTO ARRIVS DIOTIMVS ... N. M. Q. (i. e. numini majestatique) EIVS DICATISSIMVS, Inscr. Orell. 1083.
- I Lit.
- A In gen.: Amphitruonis socium nae me esse volui dicere, Plaut. Am. 1, 1, 228 (380): advenisse familiarem dicito, id. ib. 1, 1, 197 (349): haec uti sunt facta ero dicam, id. ib. 1, 1, 304 (456); cf. ib. 2, 1, 23 (573): signi dic quid est? id. ib. 1, 1, 265 (417): si dixero mendacium, id. ib. 1, 1, 43 (195); cf. opp. vera dico, id. ib. 1, 1, 238 (390) al.: quo facto aut dicto adest opus, id. ib. 1, 1, 15 (167); cf.: dictu opus est, Ter. Heaut. 941: nihil est dictu facilius, id. Phorm. 300: turpe dictu, id. Ad. 275: indignis si male dicitur, bene dictum id esse dico, Plaut. Curc. 4, 2, 27 (513): ille, quem dixi, whom I have mentioned, named, Cic. de Or. 3, 12, 45 et saep.: vel dicam = vel potius, or rather: stuporem hominis vel dicam pecudis attendite, Cic. Phil. 2, 12, 30; cf.: mihi placebat Pomponius maxime vel dicam minime displicebat, id. Brut. 57, 207; so id. ib. 70, 246; id. Fam. 4, 7, 3 al.—
- b Dicitur, dicebatur, dictum est, impers. with acc. and inf., it is said, related, maintained, etc.; or, they say, affirm, etc.: de hoc (sc. Diodoro) Verri dicitur, habere eum, etc., it is reported to Verres that, etc., Cic. Verr. 2, 4, 18: non sine causa dicitur, ad ea referri omnes nostras cogitationes, id. Fin. 3, 18, 60; so, dicitur, Nep. Paus. 5, 3; Quint. 5, 7, 33; 7, 2, 44; Ov. F. 4, 508: Titum multo apud patrem sermone orasse dicebatur, ne, etc., Tac. H. 4, 52; so, dicebatur, id. A. 1, 10: in hac habitasse platea dictum'st Chrysidem, Ter. And. 796: dictum est, Caes. B. G. 1, 1, 5; Liv. 38, 56; Quint. 6, 1, 27: ut pulsis hostibus dici posset, eos, etc., Caes. B. G. 1, 46, 3. Cf. also: hoc, illud dicitur, with acc. and inf., Cic. Fin. 5, 24, 72; id. de Or. 1, 33, 150; Quint. 4, 2, 91; 11, 3, 177 al. —Esp. in histt. in reference to what has been previously related: ut supra dictum est, Sall. J. 96, 1: sicut ante dictum est, Nep. Dion. 9, 5; cf. Curt. 3, 7, 7; 5, 1, 11; 8, 6, 2 et saep.—
- c (See Zumpt, Gram. § 607.) Dicor, diceris, dicitur, with nom. and inf., it is said that I, thou, he, etc.; or, they say that I, thou, etc.: ut nos dicamur duo omnium dignissimi esse, Plaut. As. 2, 2, 47 (303): cf. Quint. 4, 4, 6: dicar Princeps Aeolium carmen ad Italos Deduxisse modos, Hor. Od. 3, 30, 10 al.: illi socius esse diceris, Plaut. Rud. 1, 2, 72 (160): aedes Demaenetus ubi dicitur habitare, id. As. 2, 3, 2 (382): qui (Pisistratus) primus Homeri libros confusos antea sic disposuisse dicitur, ut nunc habemus, Cic. de Or. 3, 34, 137 et saep.: quot annos nata dicitur? Plaut. Cist. 4, 2, 89 (759): is nunc dicitur venturus peregre, id. Truc. 1, 1, 66 (87) et saep. In a double construction, with nom. and inf., and acc. and inf. (acc. to no. b. and c.): petisse dicitur major Titius ... idque ab eis facile (sc. eum) impetrasse, Auct. B. Afr. 28 fin.; so Suet. Oth. 7.—
- d Dictum ac factum or dictum factum (Gr. ἅμα ἔπος ἅμα ἔργον), in colloq. lang., no sooner said than done, without delay, Ter. And. 381: dictum ac factum reddidi, it was "said and done" with me, id. Heaut. 760; 904; cf.: dicto citius, Verg. A. 1, 142; Hor. S. 2, 2, 80; and: dicto prope citius, Liv. 23, 47, 6.—
- B In partic.
- 1 Pregn.
- a To assert, affirm a thing as certain (opp. nego): quem esse negas, eundem esse dicis, Cic. Tusc. 1, 6, 12; cf.: dicebant, ego negabam, id. Fam. 3, 8, 5; and: quibus creditum non sit negantibus, iisdem credatur dicentibus? id. Rab. Post. 12, 35.—
- b For dico with a negative, nego is used, q. v.; cf. Zumpt, Gram. § 799; but: dicere nihil esse pulchrius, etc., Liv. 30, 12, 6; 21, 9, 3 Fabri; so, freq. in Liv. when the negation precedes, id. 30, 22, 5; 23, 10, 13 al.; cf. Krebs, Antibar. p. 355.—
- 2 dico is often inserted parenthetically, to give emphasis to an apposition: utinam C. Caesari, patri, dico adulescenti contigisset, etc., Cic. Phil. 5, 18, 49; id. Tusc. 5, 36, 105; id. Planc. 12, 30; Quint. 9, 2, 83; cf. Cic. Or. 58, 197; id. Tusc. 4, 16, 36; Sen. Ep. 14, 6; id. Vit. Beat. 15, 6; Quint. 1, 6, 24: ille mihi praesidium dederat, cum dico mihi, senatui dico populoque Romano, Cic. Phil. 11, 8, 20; Sen. Ep. 83, 12; Plin. Ep. 2, 20, 2; 3, 2, 2.—
- 3 In rhetor. and jurid. lang., to pronounce, deliver, rehearse, speak anything.
- α With acc.: oratio dicta de scripto, Cic. Planc. 30 fin.; cf.: sententiam de scripto, id. Att. 4, 3, 3: controversias, Quint. 3, 8, 51; 9, 2, 77: prooemium ac narrationem et argumenta, id. 2, 20, 10: exordia, id. 11, 3, 161: theses et communes locos, id. 2, 1, 9: materias, id. 2, 4, 41: versus, Cic. Or. 56, 189; Quint. 6, 3, 86: causam, of the defendant or his attorney, to make a defensive speech, to plead in defence, Cic. Rosc. Am. 5; id. Quint. 8; id. Sest. 8; Quint. 5, 11, 39; 7, 4, 3; 8, 2, 24 al.; cf. causas (said of the attorney), Cic. de Or. 1, 2, 5; 2, 8, 32 al.: jus, to pronounce judgment, id. Fl. 3; id. Fam. 13, 14; hence the praetor's formula: DO, DICO, ADDICO; v. do, etc.—
- β With ad and acc. pers., to plead before a person or tribunal: ad unum judicem, Cic. Opt. Gen. 4, 10: ad quos? ad me, si idoneus videor qui judicem, etc., id. Verr. 2, 2, 29, § 72; Liv. 3, 41.—
- γ With ad and acc. of thing, to speak in reference to, in reply to: non audeo ad ista dicere, Cic. Tusc. 3, 32, 78; id. Rep. 1, 18, 30.—
- δ Absol.: nec idem loqui, quod dicere, Cic. Or. 32: est oratoris proprium, apte, distincte, ornate dicere, id. Off. 1, 1, 2; so, de aliqua re pro aliquo, contra aliquem, etc., innumerable times in Cic. and Quint.: dixi, the t. t. at the end of a speech, I have done, Cic. Verr. 1 fin. Ascon. and Zumpt, a. h. 1.; thus, dixerunt, the t. t. by which the praeco pronounced the speeches of the parties to be finished, Quint. 1, 5, 43; cf. Spald. ad Quint. 6, 4, 7.—Transf. beyond the judicial sphere: causam nullam or causam haud dico, I have no objection, Plaut. Mil. 5, 34 (1427); id. Capt. 3, 4, 92 (624); Ter. Phorm. 272.—
- 4 To describe, relate, sing, celebrate in writing (mostly poet.): tibi dicere laudes, Tib. 1, 3, 31; so, laudes Phoebi et Dianae, Hor. C. S. 76: Dianam, Cynthium, Latonam, id. C. 1, 21, 1: Alciden puerosque Ledae, id. ib. 1, 12, 25: caelestes, pugilemve equumve, id. ib. 4, 2, 19: Pelidae stomachum, id. ib. 1, 6, 5: bella, id. Ep. 1, 16, 26; Liv. 7, 29: carmen, Hor. C. 1, 32, 3; id. C. S. 8; Tib. 2, 1, 54: modos, Hor. C. 3, 11, 7: silvestrium naturas, Plin. 15, 30, 40, § 138 et saep.: temporibus Augusti dicendis non defuere decora ingenia, Tac. A. 1, 1; id. H. 1, 1: vir neque silendus neque dicendus sine cura, Vell. 2, 13.—
- b Of prophecies, to predict, foretell: bellicosis fata Quiritibus Hac lege dico, ne, etc., Hor. C. 3, 3, 58: sortes per carmina, id. A. P. 403: quicquid, id. S. 2, 5, 59: hoc (Delphi), Ov. Tr. 4, 8, 43 et saep.—
- 5 To pronounce, articulate a letter, syllable, word: Demosthenem scribit Phalereus, cum Rho dicere nequiret, etc., Cic. Div. 2, 46, 96; id. de Or. 1, 61, 260; Quint. 1, 4, 8; 1, 7, 21 al.—
- 6 To call, to name: habitum quendam vitalem corporis esse, harmoniam Graii quam dicunt, Lucr. 3, 106; cf.: Latine dicimus elocutionem, quam Graeci φράσιν vocant, Quint. 8, 1, 1: Chaoniamque omnem Trojano a Chaone dixit, Verg. A. 3, 335: hic ames dici pater atque princeps, Hor. Od. 1, 2, 50: uxor quondam tua dicta, Verg. A. 2, 678 et saep. —Prov.: dici beatus ante obitum nemo debet, Ov. M. 3, 135.—
- 7 To name, appoint one to an office: ut consules roget praetor vel dictatorem dicat, Cic. Att. 9, 15, 2: so, dictatorem, Liv. 5, 9; 7, 26; 8, 29: consulem, id. 10, 15; 24, 9; 26, 22 (thrice): magistrum equitum, id. 6, 39: aedilem, id. 9, 46: arbitrum bibendi, Hor. Od. 2, 7, 26 et saep.—
- 8 To appoint, set apart. fix upon, settle: nam mea bona meis cognatis dicam, inter eos partiam, Plaut. Mil. 3, 1, 113 (708); cf.Pompon. ap. Non. 280, 19: dotis paululum vicino suo, Afran. ib. 26: pecuniam omnem suam doti, Cic. Fl. 35: quoniam inter nos nuptiae sunt dictae, Afran. ap. Non. 280, 24; cf.: diem nuptiis, Ter. And. 102: diem operi, Cic. Verr. 2, 1, 57: diem juris, Plaut. Men. 4, 2, 16 (586): diem exercitui ad conveniendum Pharas, Liv. 36, 8; cf. id. 42, 28, and v. dies: locum consiliis, id. 25, 16: leges pacis, id. 33, 12; cf.: leges victis, id. 34, 57: legem tibi, Hor. Ep. 2, 2, 18; Ov. M. 6, 137; cf.: legem sibi, to give sentence upon one's self, id. ib. 13, 72: pretium muneri, Hor. C. 4, 8, 12 et saep.—With inf.: prius data est, quam tibi dari dicta, Pac. ap. Non. 280, 28. —Pass. impers.: eodem Numida inermis, ut dictum erat, accedit, Sall. J. 113, 6.—
- 9 To utter, express, esp. in phrases: non dici potest, dici vix potest, etc.: non dici potest quam flagrem desiderio urbis, Cic. Att. 5, 11, 1; 5, 17, 5: dici vix potest quanta sit vis, etc., id. Leg. 2, 15, 38; id. Verr. 2, 4, 57, § 127; id. Or. 17, 55; id. Red. ad Quir. 1, 4; cf. Quint. 2, 2, 8; 11, 3, 85.—
- 10 (Mostly in colloq. lang.) Alicui, like our vulg. to tell one so and so, for to admonish, warn, threaten him: dicebam, pater, tibi, ne matri consuleres male, Plaut. As. 5, 2, 88 (938); cf. Nep. Datam. 5; Ov. Am. 1, 14, 1.—Esp. freq.: tibi (ego) dico, I tell you, Plaut. Curc. 4, 2, 30 (516); id. Bacch. 4, 9, 76 (1000); id. Men. 2, 3, 27 (377); id. Mil. 2, 2, 62 (217) et saep.; Ter. And. 204 Ruhnk.; id. ib. 762; id. Eun. 337; 379; Phaedr. 4, 19, 18; cf.: tibi dicimus, Ov. H. 20, 153; id. M. 9, 122; so, dixi, I have said it, i. e. you may depend upon it, it shall be done, Ter. Phorm. 437; 439.—
- 11 Dicere sacramentum or sacramento, to take an oath, to swear; v. sacramentum.
- II Transf., i. q. intellego, Gr. φημί, to mean so and so; it may sometimes be rendered in English by namely, to wit: nec quemquam vidi, qui magis ea, quae timenda esse negaret, timeret, mortem dico et deos, Cic. N. D. 1, 31, 86; id. de Or. 3, 44, 174: M. Sequar ut institui divinum illum virum, quem saepius fortasse laudo quam necesse est. At. Platonem videlicet dicis, id. Leg. 3, 1: uxoris dico, non tuam, Plaut. As. 1, 1, 30 (45) et saep.
- —Hence, dictum, i, n., something said, i. e. a saying, a word.
- A In gen.: haut doctis dictis certantes sed male dictis, Enn. ap. Gell. 20, 10 (Ann. v. 274 Vahl.; acc. to Hertz.: nec maledictis); so, istaec dicta dicere, Plaut. Trin. 1, 2, 40 (78): docta, id. ib. 2, 2, 99 (374); id. Men. 2, 1, 24 (249); Lucr. 5, 113; cf. condocta, Plaut. Poen. 3, 2, 3 (580): meum, id. As. 2, 4, 1 (407): ridiculum, id. Capt. 3, 1, 22 (482): minimum, Cic. Fam. 1, 9: ferocibus dictis rem nobilitare, Liv. 23, 47, 4 al.: ob admissum foede dictumve superbe, Lucr. 5, 1224; cf. facete, Plaut. Capt. 1, 2, 73 (182); id. Poen. 3, 3, 24 (638); Ter. Eun. 288; Cic. Off. 1, 29, 104 al.: lepide, Plaut. Most. 1, 3, 103 (259): absurde, id. Capt. 1, 1, 3 (71): vere, Nep. Alc. 8, 4: ambigue, Hor. A. P. 449 et saep.—Pleon.: feci ego istaec dicta quae vos dicitis (sc. me fecisse), Plaut. Cas. 5, 4, 17 (979).—
- B In partic.
- 1 A saying, maxim, proverb: aurea dicta, Lucr. 3, 12; cf. veridica, id. 6, 24: Catonis est dictum. Pedibus compensari pecuniam, Cic. Fl. 29 fin. Hence, the title of a work by Caesar: Dicta collectanea (his Ἀποφθέγματα, mentioned in Cic. Fam. 9, 16), Suet. Caes. 56.—Esp. freq.,
- 2 For facete dictum, a witty saying, bon-mot, Enn. ap. Cic. de Or. 2, 54 fin. (cf. Cic. ap. Macr. S. 2, 1 fin.); Cic. Phil. 2, 17; Quint. 6, 3, 2; 16; 36; Liv. 7, 33, 3; Hor. A. P. 273 et saep.; cf. also, dicterium.—
- 3 Poetry, verse (abstr. and concr.): dicti studiosus, Enn. ap. Cic. Brut. 18, 71: rerum naturam expandere dictis, Lucr. 1, 126; 5, 56: Ennius hirsuta cingat sua dicta corona, Prop. 4 (5), 1, 61.—
- 4 A prediction, prophecy, Lucr. 1, 103; Verg. A. 2, 115; Val. Fl. 2, 326 al.; cf. dictio.—
- 5 An order, command: dicto paruit consul, Liv. 9, 41; cf. Verg. A. 3, 189; Ov. M. 8, 815: haec dicta dedit, Liv. 3, 61; cf. id. 7, 33; 8, 34; 22, 25 al.: dicto audientem esse and dicto audire alicui, v. audio.—
- 6 A promise, assurance: illi dixerant sese dedituros ... Cares, tamen, non dicto capti, etc., Nep. Milt. 2, 5; Fur. ap. Macr. S. 6, 1, 34.
➳ arch. dicassit = dicaverit || dicasset = dicavisset Lucil. Sat. 1081.
➳ forme arch. deic- Pl. Pœn. 474 ; Men. 243 ; Ps. 1323 ; CIL 1, 1211, 1 ; deixsistis CIL 1, 586, 5 ; etc. || subj. arch. dixis Pl. As. 839 ; Aul. 744 ; Capt. 149 || impér. dice Pl. Capt. 359, etc. || fut. dicem = dicam Cat. d. Quint. 1, 7, 23 ; dicebo Nov. Com. 8 || formes sync. : dixti = dixisti Pl. As. 823 ; etc.; Cic. Fin. 2, 10 ; Nat. 3, 23 ; dixe = dixisse Pl. Amph. 1034g ; Pœn. 961 ; Varro Men. 284 || inf. pass. dicier Pl. Bacch. 396 ; Cist. 83 ; etc. ; P. Vatinius d. Cic. Fam. 5, 9, 1.
- 1. (aan een godheid) toezeggen, wijden [donum Iovi; Veneri carmen];
- 2. plaatsen, opstellen [statuam; spolia];
- 3. opdragen, wijden, overgeven aan [studium suum alcis laudi; operam alci; librum alci]; se ~ zich wijden [se Crasso]; ➤ se alii civitati ~ zich als burger laten opnemen in een andere staat;
- 4. (postklass.) onder de goden opnemen; ➤ ille inter numina dicatus Augustus; Ianus geminus a Numa dicatus;
- 5. (Tac.) inwijden, in gebruik nemen [nova signa novamque aquilam].
- 1. spreken, praten, een redevoering houden; ➤ clare ~ duidelijk; inclementer homini libero dicit tegen, tot; de incommodis Siciliae ~; ad populum ~; ars dicendi welsprekendheid; pro alqo ~ iemand verdedigen; contra alqm ~ iemand aanvallen; dicendo valere succes hebben als redenaar; qui ante me dixerunt de vorige sprekers;
- 2. zeggen: (a) melden, vertellen (m. aci.; niet-klass. m. quia; quod; afh. vr.); ➤ ut dico; ut ante (supra) diximus; incredibile dictu ongelooflijk om te vertellen; ne dicam om niet te zeggen; dictum (ac) factum zo gezegd, zo gedaan = meteen; — pass. (m. nci.) dicor, diceris, dicitur, enz. men zegt van mij, jou, hem, enz., het gerucht doet de ronde, men beweert dat ik, jij, hij, enz.; ➤ Aesculapius primus vulnus dicitur obligavisse; (b) bevelen, gelasten (m. ut; ne);
- 3. zeggen, vertellen, mededelen [verum waarheid; salutem groeten];
- 4. stellen, beweren; ➤ dicebant, ego negabam (Cic.);
- 5. noemen, een naam geven; ➤ animus ab anima dictus est (Cic.);
- 6. zeggen, uiten [causam een zaak bepleiten; sententiam zijn mening geven, stemmen (in de senaat); testimonium; ius rechtspreken];
- 7. zeggen, uitspreken; ➤ litteram ~;
- 8. zingen, voordragen [carmina];
- 9. vertellen van of over, bespreken [amores; facta; aliquem carmine bezingen];
- 10. doelen op, bedoelen; ➤ uxoris dico, non tuam (mortem) (Plaut.);
- 11. bepalen, vaststellen [diem operi; multam boete bepalen; diem alci termijn bepalen]; ➤ dictum inter nos fuit, ne afgesproken;
- 12. toezeggen, beloven [alci dotem]; ➤ pecuniae Appio dictae; doti Valeria pecuniam omnem suam dixerat;
- 13. noemen, betitelen (m. dubb. acc.) [aliquem felicem; me Caesaris militem dici volui];
- 14. benoemen tot (m. dubb. acc.) [aliquem dictatorem, aedilem, tribunum militum].
供獻祝聖。— operam ei 爲彼用功。— se ei 伏侍彼爲業。— se civitati illi 搬到此府。
Suggest a Translation
See an image
言。說。吟念。定。立。— diem ei 定日歸案。— salutem 問候。— sententiam 出主意。— testimonium vel pro testimonio 證見。— leges 定律例。 — sacramentum vel sacramento 誓忠信。誓轄屬。— causam 訴寃。 — honorem 賠罪。— aliquid doti vel dotem 定妝奩。— jus 聽訟。斷訟。 — ex tempore 順口成詞。— consules 調總官。— versibus 以詩述之。— carmina vel versus 唱歌。— vindicias 定斷其所有合例。— ab eo vel pro eo 助訟。Dixi 吾言盡矣。Dicier pro Dici.
Suggest a Translation
See an image
Recipe medicorum, cætera notariorum, Dico vobis religiosorum destruunt mundum.
- * dicus; DIC-, to dedicate, consecrate, devote: donum (Iovi) dicatum: ara condita atque dicata, L.: tibi aram dicatum iri, L.: templum Iovis, O., L.: templa sibi (patri), V.: vehiculum, Ta.—To give up, set apart, appropriate, attach: hanc operam tibi, T.: diem tibi: se Crasso, se Remis in clientelam, Cs.: se alii civitati, to become a free denizen: in aliam se civitatem.—To initiate, inaugurate: illā acie nova signa, Ta.
- DIC-, to say, speak, utter, tell, mention, relate, affirm, declare, state, assert: ille, quem dixi, mentioned: stuporem hominis vel dicam pecudis attendite, or rather: neque dicere quicquam pensi habebat, S.: in aurem Dicere nescio quid puero, whisper, H.: Quid de quoque viro et cui dicas, H.: quam tertiam esse Galliae partem dixeramus, Cs.: dico eius adventu copias instructas fuisse: derectos se a vobis dicunt, Cs.: qui dicerent, nec tuto eos adituros, nec, etc., L.—Pass: de hoc Verri dicitur, habere eum, etc., it is reported to Verres that, etc.: dicitur, ad ea referri omnes nostras cogitationes, they say: quam (partem) Gallos obtinere dictum est, I have remarked, Cs.: ut supra dictum est, S.: sicut ante dictum est, N.: Facete dictum, smartly said, T.: multa facete dicta: centum pagos habere dicuntur, Cs.: qui primus Homeri libros sic disposuisse dicitur: ubi dicitur cinxisse Semiramis urbem, O.—Supin. abl.: dictu opus est, T.: nil est dictu facilius, T.— Prov.: dictum ac factum, no sooner said than done, T.—To assert, affirm, maintain: quem esse negas, eundem esse dicis.—Of public speaking, to pronounce, deliver, rehearse, speak: oratio dicta de scripto: sententiam: qui primus sententiam dixerit, voted: sententiae dicebantur, the question was put: testimonium, to give evidence: causam, to plead: ius, to pronounce judgment: ad quos?before whom(as judges)?: ad ista dicere, in reply to: dixi (in ending a speech), I have done.—To describe, relate, sing, celebrate, tell, predict: maiora bella dicentur, L.: laudes Phoebi, H.: Alciden puerosque Ledae, H.: te carmine, V.: Primā dicte mihi Camenā, H.: versūs, V.: carmina fistulā, accompany, H.: cursum mihi, foretell, V.: fata Quiritibus, H.: hoc (Delphi), O.—To urge, offer: non causam dico quin ferat, I have no objection, T.—To pronounce, utter, articulate: cum rho dicere nequiret, etc.—To call, name: me Caesaris militem dici volui, Cs.: cui Ascanium dixere nomen, L.: Quem dixere Chaos, O.: Chaoniamque omnem Troiano a Chaone dixit, V.: Romanos suo de nomine, V.: Hic ames dici pater, H.: lapides Ossa reor dici, O.: dictas a Pallade terras Linquit, O.— Prov.: dici beatus Ante obitum nemo debet, O.—To name, appoint(to an office): se dictatorem, Cs.: magistrum equitum, L.: arbitrum bibendi, H.—To appoint, set apart, fix upon, settle: pecuniam omnem suam doti: hic nuptiis dictust dies, T.: diem operi: dies conloquio dictus est, Cs.: locum consciis, L.: legem his rebus: foederis uequas leges, V.: legem tibi, H.: legem sibi, to give sentence upon oneself, O.: eodem Numida inermis, ut dictum erat, accedit, S.—In phrases with potest: non dici potest quam flagrem desiderio urbis, it is beyond expression: quantum desiderium sui reliquerit dici vix potest, can hardly be told.— To tell, bid, admonish, warn, threaten: qui diceret, ne discederet, N.: Dic properet, bid her hasten, V.: dic Ad cenam veniat, H.: Tibi ego dico annon?T.: tibi equidem dico, mane, T.: tibi dicimus, O.: dixi, I have said it, i. e. you may depend upon it, T.: Dixi equidem et dico, I have said and I repeat it, H.—To mean, namely, to wit: non nullis rebus inferior, genere dico et nomine: Caesari, patri dico: cum dico mihi, senatui dico populoqueR.
-
…ponto. Sunt mihi bis septem praestanti corpore nymphae, quarum quae forma pulcherrima Deiopea, conubio iungam stabili propriamque dicabo, omnis ut tecum meritis pro talibus annos exigat, et pulchra faciat te prole parentem. Aeolus haec contra…
Vergil, Aeneid
-
…si anguste et exiliter dicere est Atticorum, sint sane Attici ; sed in comitium veniant, ad stantem iudicem dicant subsellia grandiorem et pleniorem vocem desiderant. volo hoc oratori contingat, ut cum auditum sit eum esse dicturum ,…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…, sine conlegis, sine libris, sine auctore, sine fictore, furtim, mente ac lingua titubante fecisse dicatur praesertim cum iste impurus atque impius hostis omnium religionum, qui contra fas et inter viros saepe mulier et inter…
Cicero, de Domo sua
-
…opinor, maius. qui defendet Hortensius postulabit ut litteras Canulei proferam crimen eius modi nisi litteris confirmetur inane esse dicet clamabo litteras remotas esse de medio, decreto sociorum erepta mihi esse istius indicia ac monumenta furtorum. aut hoc…
Cicero, in Verrem
-
…in persona lenonis animadvertit. quam ob rem etiam atque etiam considera, C. Piso, quis quem fraudasse dicatur. Roscius Fannium quid est hoc probus improbum, pudens impudentem, periurum castus, callidum imperitus, liberalis avidum…
Cicero, pro Q. Roscio comoedo
-
…, quae nihil noceant invidenti. nam si qui doleat eius rebus secundis a quo ipse laedatur, non recte dicatur invidere, ut si Hectori Agamemno ; qui autem, cui alterius commoda nihil noceant, tamen eum doleat is…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…aut qualem esse velint qui honestate summum bonum metiantur. Si enim ad honestatem omnia referant neque in ea voluptatem dicant inesse, ait eos voce inani sonare his enim ipsis verbis utitur neque intellegere nec videre sub hanc vocem honestatis…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…cetera, tum ad amicitias comparandas. Sed de amicitia alio libro dictum est, qui inscribitur Laelius ; nunc dicamus de gloria, quamquam ea quoque de re duo sunt nostri libri, sed attingamus, quandoquidem ea in rebus…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…ita sua percepta pronuntient Si quis natus est oriente Canicula, is in mari non morietur, sed potius ita dicant Non et natus est quis oriente Canicula, et is in mari morietur. O licentiam iocularem ne ipse incidat…
M. Tullius Cicero, De Fato
-
…quantam aequitas humanitasque patitur. Quibus autem rationibus hanc facultatem assequi possimus, ut hominum studia complectamur eaque teneamus, dicemus, neque ita multo post, sed pauca ante dicenda sunt. Magnam vim esse in fortuna in utramque partem…
M. Tullius Cicero, De Officiis