diffindo
diffindo, to cleave asunder, split, divide
Frieze-Dennison Vergil
diffindō, fidī, fissus, 3, a.: to cleave asunder; split, pierce, 9.589.
dif-findo, fĭdi, fissum (also diffīsum), 3, v. a., to cleave asunder, to divide (rare but class.).
- I Lit.: vitem mediam per medullam, Cato R. R. 41, 2: malos, Enn. ap. Non. 114, 7 (Ann. v. 389 ed. Vahl., where the read. is, as in Non., defindunt): ramum, Varr. R. R. 1, 40 fin.: terram, Lucr. 6, 584: saxum, Cic. Div. 1, 13 fin.: semen compressu suo (terra), id. de Sen. 15, 51: natem, Hor. S. 1, 8, 47: tempora plumbo, Verg. A. 9, 589; Suet. Gram. 11 et saep.— Poet.: urbium portas muneribus, i.e. to open, Hor. C. 3, 16, 13.—
- 2 Transf., with an abstr. object: conjunctionem duplicem in longitudinem, Cic. Univ. 7.—
- II Trop.
- A In gen.: equidem nihil hinc diffindere possum, I cannot cut off aught of this, i.e. I can refute or deny no part of it, Hor. S. 2, 1, 79: cuneus rigentem servi tenacitatem violenter diffinderet, to break by a bribe, Ap. Met. 9, 18, 19.—Esp. freq.,
- B Diem, jurid. t. t., lit., to break off a matter, i. e. to put off to the following day, to defer (cf. differre), Dig. 2, 11, 2, § 3: triste omen diem diffidit, Liv. 9, 38, 15; Gell. 14, 2, 11.—*
- 2 Transf.: diem somno, to divide by taking a nap, Varr. R. R. 1, 2, 5.
dif-findo, fidī, fissum, ere (dis u. findo), zerspalten, spaltend zerteilen, I) eig. saxum, Cic. – II) übtr.: A) im allg., portas muneribus, durch Bestechungen eröffnen, Hor.: his et huiuscemodi suadelis validum addebat cuneum, qui rigentem prorsus servi tenacitatem violenter diffinderet, brechen sollte, Apul. met. 9, 18. – equidem nihil hinc diffindere possum, ich kann nichts von dem (was du gesagt) abspalten (abzwacken, abhandeln) = ich muß deiner Meinung völlig beipflichten, Hor. sat. 2, 1, 79 (andere lesen diffingere, w. s.). – B) insbes., eine Zeit zerteilen, a) übh.: diem somno, Mittagsruhe halten, Varro r. r. 1, 2, 5. – b) als gerichtl. t. t., diem, den Gerichtsakt unterbrechend auf einen andern Tag verschieben, aufschieben, Liv. 9, 38, 15. Gell. 14, 2, 11.
See: diffindere
diffindō, (13) fĭdī, fissum, findĕre, tr., ¶ 1 fendre, séparer en deux, partager, diviser : saxum Cic. Div. 1, 23, fendre un rocher || [fig.] : alicujus tenacitatem Apul. M. 9, 18, réduire lʼentêtement de qqn ; nihil hinc Hor. S. 2, 1, 79, ne rien détacher de cela [= souscrire entièrement à cela] ¶ 2 diffindere diem, couper une journée = suspendre, ajourner [une affaire, une présentation de loi, un jugement] : triste omen diem diffidit Liv. 9, 38, 15, ce fâcheux présage ajourna la présentation de la loi, cf. Gell. 14, 2, 11 || [fig.] diem somno Varro R. 1, 2, 5, couper le jour par une sieste, faire la sieste.
- 1. splijten, kort en klein slaan, versplinteren [truncum; portas muneribus door omkoping openen];
- 2. (jur. t.t.) diem de zaak tot een andere dag uitstellen.
diffindo , is, fidi, fissum, findere. 3.
裂開。劈。延日。Triste omen diem diffidit 凶兆延日。
Suggest a Translation
See an image
裂開。劈。延日。Triste omen diem diffidit 凶兆延日。
Suggest a Translation
See an image
diffindō fidī, fissus, ere
- dis- + findo, to cleave asunder, split, divide. saxo diffisso: diffissā nate, H.: tempora plumbo, V.: portas muneribus, i. e. to open, H.—Fig., to detract: nihil hinc diffindere possum, can deny no part of it, H.—To render useless: omen diem diffidit, i. e. compelled adjournment, L.