dilucide

dīlūcĭdē,

• adv., clearly, brightly; plainly, evidently, distinctly; v. dilucidus fin.

dīlūcidē, Adv. m. Compar. u. Superl. (dilucidus), licht, hell, I) eig.: dilucidius flagrare, Plin. 37, 48. – II) übtr., deutlich, klar, dil. expedivi, Ter.: plane et dil. od. dil. planeque dicere, Cic.: rem dil. explicabimus, si etc., Cornif. rhet.: ne rudibus Graecarum litterarum minus dil. appareat, quantus fuerit ille vir, Nep.: Compar., latius et dilucidius praecipere, quomodo etc., Cels. 2, 14 extr.: Superl., eorum vanitatem de (aus) scripturis sanctis dilucidissime convicisti, Augustin. epist. 167, 4.

dilucide [CL] , lucidly, clearly. discipuli ‥ adeo carnales adhuc erant ut ‥ nec ipsam ignorantiam suam intellegerent, putantes simpliciteret ~e prolata quae non intellegentibus proverbia erant Bede Hom. II 12. 167; apparet ~e in divina scriptura quid sit ‥ Ælf. Ep. 2a. 1; subtrahe fundamentum fidei; jam teipsum in sacra scriptura non videbis ~e Neckam NR II 154; de verbis ‥ minus ~e intellectis Gros. 185; 1452 lecta fuit per ‥ fratrem J‥. constitucio concilii generalis ‥ per eundemque J. exposita ‥ satisque delucide declarata Reg. Whet. I 15; quod in ejus [racionis speculi] claritate ~e videam primi angeli casum Chaundler Apol. 15b.

dīlūcĭdē (14) (dilucidus), avec éclat : dilucidius Plin. 37, 48, [briller] avec plus dʼéclat || [fig.] dʼune manière claire, limpide : Cic. Nat. 1, 58 ; Or. 79 || -issime Aug. Ep. 167, 4.

dilucide . adv. c.
明。顯然。

Suggest a Translation
See an image

dīlūcidē adv.

• dilucidus, plainly, evidently, distinctly: expedire Iudicibus, T.: explicare: respondeo.