diluculat
dīlūcŭlat, ābat, 1, v. impers. [diluculum],
- it grows light, it dawns; perh. only Gell. 2, 29, 7; 7, 1, 6.
dīlūculat, impers. (diluculum), der Tag dämmert herauf, Gell. 2, 29, 7 u.a.
dīlūcŭlat (diluculum), impers., le jour commence à poindre : Gell. 2, 29, 7.