dimachaerus
dĭmăchaerus, a, um, adj., = διμάχαιρος,
- fighting with two swords: gladiator, Inscr. Orell. 2584.
dimachaerus, ī, m. (διμάχαιρος), der Kämpfer mit zwei Schwertern (eine Art Gladiatoren), Corp. inscr. Lat. 13, 1997 (wo aus der Volksspr. dymacherus).
dĭmăchærus, ī, m. (διμάχαιρος), gladiateur qui combat avec deux épées : CIL 13, 1997.