diluvio
dīlŭvĭo, āre, v. a. [diluvies],
- to inundate. to deluge, Lucr. 5, 387.
dīlŭvĭo, ōnis, f., v. diluvies.
1. dīluvio, ōnis, f. (diluo), die Überschwemmung, Censor. 18, 11 (als Übersetzung von κατακλυσμός). Tert. de anim. 46.
2. dīluvio, āre (diluvium), überschwemmen, Lucr. 5, 387.
1 dīlŭvĭō, (16) āre (diluvium), tr., inonder : Lucr. 5, 387.
2 dīlŭvĭō, ōnis, f. , c. diluvium : Tert. Anim. 46.
Expedit ita pro nostri nostrorumque erratus Diluvione commoveri, atque Sanctorum, etc.