dilucidus
dilucidus, clear, distinct, evident
- I Lit. (rare): zmaragdi, Plin. 37, 5, 18, § 70.—
- II Trop., of speech, clear, plain, distinct, evident (in Cic. and Quint.): oratio, Cic. Fin. 3, 1, 3: verbis uti, id. Inv. 1, 20 fin.; cf. verba, Quint. 8 prooem. § 26: sermo, id. 5, 14, 33; 11, 1, 53: enuntiatio, id. 7, 3, 2 al.—Comp.: omnia dilucidiora non ampliora facientes, Cic. Or. 5 fin.—Sup. does not occur.—Adv.: dīlūcĭdē.
- a (Acc. to no. I.) Clearly, brightly: dilucidius flagrant, Plin. 37, 3, 12, § 48.—
- b (Acc. to no. II.) Plainly, evidently, distinctly: expedire, Ter. Phorm. 399; cf. explicare, Cic. Div. 1, 51, 117: dilucide planeque dicere, id. Or. 23 fin.: rei dilucide magnificandi causa, Auct. Her. 3, 4, 8; cf. dicere, Quint. 8, 6, 52: lex vetat, Cic. Vat. 15 fin.: docere, Liv. 39, 47 al.—Comp., Cels. 2, 4.—Sup., Aug. ad Hier. Ep. 29, 2.
~us, valde clarus
quasi speculo quodam ~o
lapis epistiten rubicundus et ~us
~a brevitate sunt hec explanata
in ~is intervallis imperialis majestas non-nunquam sono cithare David vexationem, in Saule a spiritu perturbante factam, amotam sentit aut emollitam
compos mentis ‥ non existit, quamquam aliquando dillucidis gaudeat intervallis
[prior de B. ] quasi continuo laborabat furore, pauca habens vel nulla ~a intervalla
contra ~um ex parte vocis sunt hec tria vicia: inusitatum, defectus, dubium, que appellantur acirologia, eclipsis, amphibologia. similiter ex parte sentencie tria vicia contra ~um, quando inusitata utitur sentencia ‥, aut diminute ‥, aut dubie perturbando sentenciam per transposicionem diccionum
- 1. helder;
- 2. (metaf.) duidelijk [verba; expositio]; ➤ quo brevior eo dilucidior et cognitu facilior narratio erit.
- diluceo, clear, distinct, evident: oratio: omnia dilucidiora facientes.
-
…consequens vituperandum est. communia autem simplicium coniunctorumque haec sunt quinque quasi lumina, dilucidum breve probabile inlustre suave. Dilucidum fiet usitatis verbis propriis dispositis, aut circumscriptione conclusa aut intermissione aut concisione verborum ; obscurum autem aut longitudine aut…
M. Tullius Cicero, De Partitione Oratoria
-
…perfecta atque conclusa consequebantur, alii levi et structa et terminata, et contra tenues acuti, omnia docentes et dilucidiora, non ampliora facientes, subtili quadam et pressa oratione limati ; in eodemque genere alii callidi, sed impoliti…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…; dixit item causam illam quadam ex parte Q. Mucius, more suo, nullo apparatu, pure et dilucide. Quod si tu tunc, Crasse, dixisses, qui subsidium oratori ex illis disputationibus, quibus philosophi utuntur…
Cicero, de Oratore
-
…. Est ita quae quidem oratori et cum rerum et cum verborum momentis commutanda maxime est. Facit enim et dilucidam orationem et inlustrem et probabilem et suavem non verbis, sed varietate vocis motu corporis vultu, quae plurimum valebunt…
M. Tullius Cicero, De Partitione Oratoria
-
…quae etiam in reliquis fere dicendi partibus ; quae partim sunt necessaria, partim adsumpta ad ornandum. Nam ut dilucide probabiliterque narremus necessarium est, sed adsumimus etiam suavitatem. ergo ad dilucide narrandum eadem illa superiora explanandi et inlustrandi…
M. Tullius Cicero, De Partitione Oratoria
-
…ascendimus aut a maioribus ad minora delabimur ; aut haec inaequabili varietate distinguimus, cum parva magnis simplicia coniunctis obscura dilucidis laeta tristibus incredibilia probabilibus inteximus, quae in exornationem cadunt omnia. C. Quid, in deliberatione quid spectas…
M. Tullius Cicero, De Partitione Oratoria
-
…quod minime illi volunt. Eadem dici poterunt in omnibus partibus. si enim dicent ea de quibus disserent se dilucide perspicere nec ulla communione visorum inpediri, conprendere ea se fatebuntur ; sin autem negabunt vera visa a falsis posse…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…sensus attingitur, sed et ceteri tamen et maxime mens ipsa moveri potest. Sed quae dicta sunt de oratione dilucida, cadunt in hanc inlustrem omnia. Est enim plus aliquanto inlustre quam illud dilucidum. Altero fit ut intellegamus…
M. Tullius Cicero, De Partitione Oratoria
-
…uno sagittario me queri convenire. Acta mea sibi ait displicere. quis nescit qui legem meam contemnat, quae dilucide vetat gladiatores biennio quo quis petierit aut petiturus sit dare. in quo eius temeritatem satis mirari, iudices ,…
Cicero, pro Sestio