diluvium
diluvium, an inundation, flood, deluge
Frieze-Dennison Vergil
dīluvium, iī, n.: a washing away, flood, deluge, 12.205; desolation, destruction, 7.228. (dīluō, cleanse)
Could not find diluuium in Logeion dictionaries.
diluuium Noun: neuter accusative singular, Noun: neuter vocative singular, Noun: neuter nominative singular, Noun: neuter genitive plural of diluvium
dīlŭvĭum, ii, n., v. diluvies, β.
dīluvium, iī, n. (diluo), I) die Überschwemmung, Wasserflut, Verg. u.a.: terrae diluvio cooperiuntur, Aur. Vict.: Plur., Mela 1, 9, 3 (1. § 52): crebra diluvia, Plin. ep. 8, 17, 1. – insbes., die Sintflut, ab diluvii (Deucalionis) tempore, Varro fr.: Ioppe ante diluvium, ut ferunt, condita, Mela 1, 11, 3 (1. § 64): cum fatalis dies diluvii venerit, Sen. nat. qu. 3, 37, 1: u. so Hygin. fab. 153. Tert. de ieiun. ad psych. 4. Lact. 2, 10. § 9 u. 23. – ➳Nbf. dīluvius, wov. diluvios, Ps. Fulg. serm. 45. col. 911 a. – II) übtr.: A) die wie eine Wasserflut hereinbrechende Heeresmacht, Val. Flacc. 6, 394. – B) wie eine Wasserflut alles vernichtendes Verderben, Verg. Aen. 7, 228.
oceani flustra et spumantis cataclismi caerula cum proprios egrederentur terminos et quasi divinae potestatis censura ~ii irruptionem minaretur
cataclismus, ~ium,brym velholm
~ium,flod
perpaucis diebus evolutis, aquarum illarum ~ium preteriit
~ius fit per Hoilondiam
deluvius, A.a floode
sicut ‥ venit ~ium et tulit omnia quae extra eam [arcam ] erant, sic, ubi omnes qui praeordinati sunt ad vitam †aeternum [l. aeternam ] ecclesiam intraverint, veniet finis mundi et peribunt omnes qui extra ecclesiam fuerint inventi
~ium aquam baptismi, qua ipsa ecclesia ‥ abluitur, ‥ significat
aque ~ii levant archam
a tempore primi terre istius post ~ium incole
precipio vobis ‥ in nomine ejus qui vos ‥ in arca Noe ab aquis ~ii liberavit(
aquarum pluvialium inundaciones ‥, qualis nuncquam visa fuit a ~io Noe
Deucalionem, nomen regis sub [quo ] ~ium factum est, non †generare [l. generale ]
tanto ~io paganorum ‥ Augustinianum vestibulum ‥ manebat intactum
pro quo mori mei est amantium / et dulcoris dulce diluvium
numerum annorum a diluvio aque, qui [(sic ] erat tempore Noe, usque ad ~ium ignis futurum
dīlŭvĭum, (14) ĭī, n. (diluo), ¶ 1 c. diluvies : Sen. Nat. 3, 27 ; Virg. En. 12, 205 ¶ 2 le déluge universel, le déluge de Noé : Eccl. ¶ 3 [fig.] destruction, dévastation, cataclysme : Virg. En. 7, 228.
dīlŭvĭum, ĭi, n.: diluvio, inondazione.
dīluvium ī, n
- diluo, an inundation, flood, deluge: Diluvio miscens (tellurem), V., O.—Fig., desolation, destruction: illud, V., Iu.