dimidiatio
dīmĭdĭātĭo, ōnis, f. [dimidio],
- a halving, dividing into halves: salutis, Tert. adv. Marc. 1, 24.
dīmidiātio, ōnis, f. (dimidio), die Halbierung, Tert. adv. Marc. 1, 24.
fructus medii temporis inter abbatem et archidiaconum dimidiabuntur ‥; simul etiam erit ~o sequestrorum
quis ignorat duplacionem et ~onem, duplum et dimidium, ibi esse?
quantum poterit de sanguine recolligat in calicem quia ~o sacramenti non poterit absque grandi sacrilegio provenire
‘~viri sanguinum non dimidiabunt dies suos’ []. inchoatio tamen vere penitentie quasi ~o dierum est, quia ‘~melior est dies una in atriis tuis’ [ Psalm. liv 24 ] et penitentis ‘~super millia’ existentis in peccato ib. lxxxiii 11
dīmĭdĭātĭō, ōnis, f. (dimidio) partage, séparation par moitié : Tert. Marc. 1, 24.
Unde hæc Dimidiatio salutis.