dimico
dimico, to fight, struggle, contend
- I Lit.: manum conserere atque armis dimicare, Caes. B. C. 1, 20, 4: armis cum aliquo, Nep. Milt. 1, 2: ferro pro patria, Liv. 1, 24: acie cum aliquo, id. 2, 49 fin.; for which: in acie, Caes. B. G. 7, 64, 2: proelio, id. ib. 5, 16, 2; 6, 31, 1 al.: equitatu, Nep. Eum. 3 fin.: adversus aliquem, Nep. Milt. 4 fin.: pro legibus, pro libertate, pro patria, Cic. Tusc. 4, 19 et saep.: tuto dimicare, Caes. B. G. 3, 24, 2; so absol., id. ib. 2, 21, 5; 3, 17 fin. et saep.—Pass. impers.: ancipiti proelio dimicatur, Caes. B. C. 3, 63, 3; so, proelio, id. ib. 1, 41, 3; 3, 72, 3 al.; and without proelio, id. B. G. 5, 16, 1; id. B. C. 3, 85, 3; Cic. Off. 1, 12, 38; cf.: in mortem dimicabatur, Vell. 2, 85, 4 al.—In partic. of gladiatorial combats, Suet. Caes. 26; 39; id. Calig. 27; 30; Plin. 8, 7, 7, § 18 al.—
- b With an abstr. subject: leonum feritas inter se non dimicat, Plin. H. N. 7 prooem. § 5.
- II Transf. beyond the milit. sphere, to struggle, to strive, to contend: omni ratione erit dimicandum, ut, etc., Cic. Div. ap. Caecil. 22, 72: dimicantes competitores, Liv. 6, 41: de sua potentia periculo civitatis, Cic. Att. 7, 3; esp. with the accessory idea of risk, hazard: reos, de capite, de fama, de civitate, de fortunis, de liberis dimicantes (for which, shortly before: qui auderent se et salutem suam in discrimen offerre), Cic. Sest. 1: de honore et gloria (for which, shortly before: de vita, de gloria in discrimen vocantur), id. Off. 1, 24, 83: de vita gloriae causa, id. Arch. 10, 23; cf.: de vita, id. ib. 11 fin.; Liv. 24, 26: de omnibus fortunis reip., Pompei. ap. Cic. Att. 8, 12 D.: de fama, Nep. Timoth. 4, 3: de liberis, Liv. 3, 44 fin.; and: de repulsa, i. e. at the risk of one, id. 6, 40; cf. also without de: ut in singulas horas capite dimices tuo, Liv. 2, 12 (in Cic. Fin. 2, 17, 56, the reading is dubious, v. Madv. ad h. l.).—
- b In Tertullian, borrowed from the lang. of gladiators (v. supra, no. I.): ad hanc jam lineam dimicabit nostra congressio, Tert. Pudic. 6; id. adv. Marc. 1, 7.
- 1. vechten, strijden [cum Latinis de imperio; acie in een open gevecht; ferro; pro patria; pro aris et focis];
- 2. (metaf.) worstelen, strijden, zich aftobben [de vita; de fortuna; de liberis].
爭戰。Dimicandum omni ratione 宜用百計。
Suggest a Translation
See an image
- (dīmicuisse, O.), ātus, āre, to fight, struggle, contend: armis, Cs.: armis cum aliquo, N.: pro suā quisque patriā ferro, L.: in acie, in the open field, Cs.: equitatu, N.: pro te: ancipiti proelio dimicatur, Cs.: adversus se tam exiguis copiis, N.—To struggle, strive, contend: omni ratione: dimicantes competitores, rival candidates, L.—To be in conflict, be in peril, run a risk, risk, hazard: de capite, de famā: de vitā gloriae causā, to be in mortal peril: de repulsā, i. e. be in danger of defeat, Cs.: capite tuo, L.
-
…dedit. Atque in alteram item cohortandi causa profectus pugnantibus occurrit. Temporis tanta fuit exiguitas hostiumque tam paratus ad dimicandum animus ut non modo ad insignia accommodanda sed etiam ad galeas induendas scutisque tegimenta detrahenda tempus defuerit. Quam quisque…
Julius Caesar, Gallic War
-
…, vertit ad extremum omnia, cum consilio non paruit eorum, qui classem ab Arginusis removendam nec cum Atheniensibus dimicandum putabant ; quibus ille respondit Lacedaemonios classe illa amissa aliam parare posse, se fugere sine suo dedecore non posse…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…ferre non posset, causae fuisse cogitabant. non ad haec addebant non ex concursu acri facto, non proelio dimicatum, sibique ipsos multitudine atque angustiis maius attulisse detrimentum quam ab hoste accepissent. non denique communis belli casus recordabantur…
Julius Caesar, Civil War
-
…Afranius copias educit et in medio colle sub castris constituit. Caesar ubi cognovit per Afranium stare, quominus proelio dimicaretur, ab infimis radicibus montis intermissis circiter passibus cccc castra facere constituit, et, ne in opere faciundo milites…
Julius Caesar, Civil War
-
…vehementioris iratorum impetus esse, levis autem ratiunculas eorum, qui ita cogitarent proelium rectum est hoc fieri, convenit dimicare pro legibus, pro libertate, pro patria ; haec nullam habent vim, nisi ira excanduit fortitudo. nec…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…neque ab signis discedere auderent, minus aptos esse ad huius generis hostem, equites autem magno cum periculo proelio dimicare, propterea quod illi etiam consulto plerumque cederent et, cum paulum ab legionibus nostros removissent, ex essedis desilirent…
Julius Caesar, Gallic War
-
…. Pompei liberos pugnare quem te sectorem. an ut tu Narbone mensas hospitum convomeres Dolabella pro te in Hispania dimicaret qui vero Narbone reditus etiam quaerebat cur ego ex ipso cursu tam subito revertissem. exposui nuper, patres conscripti…
Cicero, Philippicae
-
…esset incertus exitus et anceps fortuna belli qui vero victor pacis auctores diligit, is profecto declarat maluisse se non dimicare quam vincere. atque huius quidem rei M. Marcello sum testis. nostri enim sensus ut in pace semper…
Cicero, pro Marcello
-
…S. D. C. FVRNIO. Lectis tuis litteris, quibus declarabas aut omittendos Narbonensis aut cum periculo dimicandum, illud magis timui ; quod vitatum non moleste fero. quod de Planci et Bruti concordia scribis, in…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…quod cum ipsis populis de quorum rebus scribitur haec ampla sunt, tum eis certe qui de vita gloriae causa dimicant hoc maximum et periculorum incitamentum est et laborum. quam multos scriptores rerum suarum magnus ille Alexander secum habuisse dicitur…
Cicero, pro Archia