diptoton

diptoton [LL < δίπτωτον] , (gram.) noun having only two cases. [nomina] ~a sunt quae duos casus diversos habent, ut †‘sors’ a ‘sorte’ [? l. ‘fors’, abl. ‘forte’] Alcuin Gram. 869C; sume naman syndon ~a gecwedene, þa habbað twegen mislice casus and na ma ‥: veru, ‥ veribus, tabi ‥ and tabo Ælf. Gram. 89; ~a, nomen in singulari duos casus habens, ut Jupiter, Jovis Osb. Glouc. Deriv. 176.