dirae
dīrae, ārum, f., s. dīrus.
2 dīræ, (14) ārum (dirus), f. , ¶ 1 mauvais présages : Cic. Div. 1, 29. ¶ 2 exécrations, imprécations : diras imprecari Tac. Ann. 6, 24, charger qqn dʼimprécations.
Collum superius, vel in angustum desinens prominentia, superciliumve, apud eumd. Sussann.