disseminator
dissēmĭnātor, ōris, m. [dissemino],
- one who spreads abroad: incontinentiae, Ambros. in Psa. 36, 49.
dissēminātor, ōris, m. (dissemino), der Ausstreuer, Verbreiter, disseminatores incontinentiae, Ambros. in psalm. 36, 49. Vgl. Gloss. IV, 332, 37 ›disseminator, divulgator‹.
quidam pravi dogmatis ~ores tracti sunt in judicium apud Oxenefordiam
erat [Eadricus ] ‥ bilinguis, versutus, secreti ~or
consilia regis ‥ ut proditor disseminabat
dissēmĭnātŏr, ōris, m. , propagateur : Ambr. Psalm. 36, 49.