About Report a problem

Menu

dissentire

dissentire [CL] 1 to disagree, dissent; b (w. dat. or ab). c (impers. w. quod) to be at variance. ~iat, i. discrepat, discordat, ~it GlH D 603; 9‥ ~it, geunþwærað WW; ~ire, contradicere Osb. Glouc. Deriv. 180; utrum potius parentibus obediendum an legibus, si ~iant Kilwardby OS 564; equitati ‥ naturali, que est inter homines pronos ad ~iendum et male agendum Ockham Pol. II 669; to discorde, ‥ discordare, ~ire, -ri, discrepare ‥ CathA.  b a1078 ceteri ‥ religionis doctores ‥ ab horum sententia ‥ minime dissenserunt Lanfr. Ep. 50 (46); 1291 quod ‥ archidiaconus nominacioni de se facte omnino dissenserat Reg. Linc. III 176; si ‥ omnem actum ejus precedat cognicio practica, ab intellectu determinabitur [voluntas divina] ad primum actum, quia non potest ei ~ire; tunc enim posset peccare Duns Ord. I 212 (cf. ib. 214: licet [voluntas divina] non posset ~ire a noticia recta et priore praxi).  c quamvis apertos celos [cf. Mark i 10] mystice intelligamus, non tamen a vero ~it quod ita eos corporales oculi dissiluisse conspexerint Pull. Sent. 851B. 2 (w. acc. & inf.) to maintain in mutual disagreement. deum quidam esse perhibent, alii vero idipsum negant; qui vero asserunt, alii materiam, alii formam, alii mundum, quidam aplanon, quidam solem deum esse ~iunt Adel. QN 76.

Saved

Recent