About

Menu

disturbium

disturbium, ~ia, ~um [cf. AN desturbe, OF destorbe] , disturbance; b (w. subj. gen.). 1284 si presensissemus ‥ inde nullum nobis remedium affuturum, sed plerumque ~ium unde presidium sperabatur Peckham Ep. 592; s1252 de mutacione consiliariorum regis et de ~ia in regno Fordun Cont. X 5 rub.; s1402 Gwelforum et Gyblynorum parcialitate ferro et flamma vibrantur ~ia Ad. Usk 76; 1412 si aliqua persona ‥ rebellat contra ‥ regem ‥ aut deputatos suos vel eos impediat vel eis ~um faciat (DipDocE 377) Foed. VIII 741b; 1416 nec ‥ fieri permittant alicui ipsorum impedimentum, molestiam, desturbium sive dampnum in corporibus vel in bonis (TreatyR) Ib. IX 393a; 1447 concedimus ‥ salvum conductum ‥ cancellario Scocie ‥ per ‥ dominia nostra ‥ transeundi ‥ ac ‥ redeundi pacifice, quiete, absque ~io sive impedimento quocumque RScot 332a.  b 1219 debent habere ‥ sine ~io ipsorum R. et A. tantum de instauramento ‥ Cart. Ciren. I 193.

Saved

Recent