doctrix

doctrix, īcis, f. [doctor],

• she who instructs, an instructress, teacher: (sapientia) doctrix est disciplinae Dei, Vulg. Sap. 8, 4; August. de Mor. Eccl. Cath. 16; Serv. Verg. A. 12, 159; Prisc. 1122 P.

doctrīx, trīcis, f. (Femin, zu doctor), die Lehrerin, (sapientia) doctrix est disciplinae dei, Augustin. de mor. eccl. cath. 16. Vulg. sap. 8, 4; außerdem ohne Beleg angef. bei Serv. Verg. Aen. 12, 159. Prisc. inst. 18, 17 u. Prisc. de nom. 71. Eutych. 455, 31 K.

doctrix [LL] , teacher (f.); b (fig.). ut ‥ ordine praepostero ~icem propriam ad martirii palmam praecederent Aldh. VirgP 47.  b 797 sicut praedecessores vestri ‥ ex ‥ aecclesia fontem veritatis auriebant ‥, ita et vestra excellentia protectricem et ~icem prorsus utens usque tenus amplectere et tenere habebit (Lit. Papae) Ep. Alcuin. 127; quia sapientia est mater et ~ix omnium virtutum Ailr. Serm. 19. 320A; lingua Greca ‥ omnium gencium est ~ix Ord. Ebor. II 287; 1430 contra ecclesie honestatem, que caritatis et pacis ~ix est et magistra Reg. Durh. III no. 870; Fortescue NLN I 44 (v. electrix).

doctrīx, īcis, f. (doctor), celle qui enseigne, maîtresse : Serv. En. 12, 159.