ductibilis

ductibilis [cf. ducibilis] 1 that can be led. 13‥ per equos, boves, oves vel alias quascunque bestias que sunt res ~es seu fugabiles Little RB Bristol I 73. 2 ductile (also fig.). V. et. 2 ductilis 1a. artifex ‥ excogitavit vitri temperamentum, ut flexibile esset et ~e [Isid. Etym. XVI 16. 6: ductile] M. Par. Maj. I 92; sunt ~ia omnia liquabilia metalla que originem ducunt ex Mercurio Correct. Alch. 5; rex ut est figulus, palpo ductibile / lutum Walt. Wimb. Palpo 73; sic habet et aurum in se virtutem omnium lapidum ~ium Dastin Ros. 3.