ductilis
ductĭlis, e, adj. [duco],
- that may be led, guided, or conducted (post-Aug. and rare): scena, movable, Serv. Verg. G. 3, 24: flumen aquae riguae, i. e. a canal, Mart. 12, 31, 2: aes, i. e. that may be hammered out thin, Plin. 34, 8, 20, § 94 sq.; cf. aurum, Vulg. Num. 8, 4.
ductilis, e (duco), I) ziehbar, a) hin und her ziehbar, verschiebbar, scaena, Serv. Verg. georg. 3, 24. – b) dehnbar, gedehnt, gezogen, geschlagen, Cyprium (aes), Plin. 34, 94: laminae, Cypr. epist. 69, 8: aurum, Vulg. exod. 37, 7 u. num. 8, 4: argentum, Cassiod. exp. in psalm. 97, 7 (6). – dah. prägn., aus gezogenem od. geschlagenem Metall gefertigt, gezogen, candelabrum de auro ductile, Vulg. exod. 25, 31: tubae, metallene (Ggstz. corneae), Vulg. psalm. 97, 6: tubae argenteae ductiles, aus geschlagenem Silber, Vulg. num. 10, 2. – II) leitbar, flumen, Mart. 12, 31, 2.
stipes [candelabri ] obrizo ~i ‥ fabrefactus [cf. ]Exod. xxv 31
hos [libros ] conspicui praevelat ductilis auri / lamina
~i, levi, fusili, velastrenged
virgas ferreas ~es ad clavos navium regis
ut cornibus [vel ] tubis ~ibus singuli contenti essent
canere eductui, canere receptui, in lituis suis ~ibus
~ium clangor tubarum
cum ferro plumbarii, incense ignito trans tubam ~em ad egestionis partes secretas applicatam membra spiritalia ‥ combusserunt
solve tuam vocem sicut tuba ductilis altam
vasa ‥ ~i aurificum opere ‥ celata
peritus ‥ tam in opere plumali quam in opere ~i
mobilis, humidus est aqueus liquor insipidusque, / ductilis et fluidus
manus superior ‥ appensa est ad colum ‥, inferior affixa est ad fusum; in medio autem stupentibus brachiis protendebatur ~e filum
que via salva fuit, furit ignibus impetuosa, / quo longum castrum ductile nescit iter
palpo sententias magnorum sequitur / aqua ductilior, quo placet ducitur
[Nicholaus IV ] pre nimia ‥ benignitate sua ~is fuit, ita quod pro voluntate cardinalium regebatur
coguntur inclusi fieri ~es in tractatum et ‥ reddebant in manus regias opidum
quanquam regalis nobilitas ‥ non fuerit de facili ad desideriorum suorum complementa ~is
ductĭlis, e (duco), quʼon peut conduire, détourner [en parl. de lʼeau] : Mart. 12, 31, 2 || quʼon peut tirer, mobile : Serv. Georg. 3, 24 || malléable, ductile : Plin. 34, 94.
- 1. (Mart.) die of dat geleid kan worden [flumen];
- 2. pletbaar (v. metaal).
Ductilis, a duco dicitur, unde Ductiliter, adverb. et Ductileus, lea, leum, Ducillus, la, lum.
Tandem tamen post plurimas furiales alternatas insanias, coguntur inclusi fieri Ductiles in tractatum.Vide Ducibilis.