ductivus

ductivus , a inducive, conducive. b leading, offering a way. a regimen ~um ad Dei similitudinem Bart. Angl. II 13; intentio rei, elicita ‥ in phantasia vel estimativa, ~a est memorie in imaginem apud imaginationem respectu preteriti Ps.-Gros. Summa 481 (cf. ib. 636: est ‥ calidum ‥ quasi instrumentum et ~um ad finem et formam); similitudinem convenit ostendere dupliciter, vel secundum esse quod habet in anima vel secundum quod est ~um in cognicionem rei (Duns Periherm.) GLA III 215n. 127; angelus ‥ potest circa bonum sufficienter ostensum per aliquod tempus ociari in voluntate et per aliud illud velle ‥ quid magis necessitat angelicam voluntatem ad perpetualiter continuandum liberum actum suum quam ad ipsum, post liberam vacacionem ~am, temporaliter producendum? Bradw. CD 523A.  b Karolus ‥ satagebat exquisitis mediis introitus ad unionem ~os obstruere Ps.-Elmh. Hen. V 78.